Toen Richard Brink in 1998 tijdens een voetbalwedstrijd zijn enkel brak kwam er een vroegtijdig einde aan zijn carrière. Hij besloot zich echter als leider verdienstelijk te maken voor het team waar hij in voetbalde, Tynaarlo 3.
, Ik wilde wel bij het team betrokken blijven want het derde is echt een vriendenteam waar zowel veertigers als twintigers in spelen en dat meestal in de middenmoot van de reserve zesde klasse eindigt.” Dat meestal benadrukt Richard Brink extra want het derde elftal eindigde in het in juni afgesloten seizoen 2009-2010 op de voorlaatste plaats in de reserveklasse 6C waar hij nog steeds verbaasd over is.
, Onbegrijpelijk dat we zo laag zijn geëindigd want na de eerste wedstrijd die gewonnen werd er al geroepen dat de platte kar, waarop de kampioenen door Tynaarlo heen gereden worden, naar buiten gehaald kon worden omdat we bovenin meedraaiden. Maar opeens kwam de klad er in en wonnen vervolgens bijna niets meer. Er
werd wel strijd geleverd maar de doelpunten kwamen er niet. Een echte oorzaak was er niet, als leider had ik bijvoorbeeld nooit problemen met het aanwijzen van de wissels. Ook een veelvoud aan blessure, s was niet aan de orde waardoor de sfeer gelukkig tijdens de ook belangrijke derde helft wel goed bleef maar de resultaten helaas wegbleven.” Sportblessure, s is iets waar de 36 jarige Richard Brink in het dagelijks leven wel mee te maken heeft want hij is werkzaam als Orthopedisch Instrumentenmaker binnen het familiebedrijf Brink Orthopedie. Die werkzaamheden worden door de zelf in geval van uiterste nood nog meevoetballende leider als dankbaar en mooi ervaren.
, We maken een grote verscheidenheid aan hulpmiddelen zoals een brace als iemand bijvoorbeeld geen kruisband meer heeft. Dit is vaak maatwerk en dan geeft het veel voldoening als je de cliënt of patiënt, het is maar hoe je het noemt, tevreden kunt stellen wat ook voor het derde telt wat het komende seizoen betreft. We willen uiteraard niet nog een seizoen draaien waar we als voorlaatste eindigen. Gezien de trainingsintensiteit van het team moeten we het komende seizoen weer ouderwets vlammen. Ik zou het namelijk prachtig vinden als we in 2011 die platte kar eindelijk eens echt naar buiten kunnen rijden.”
Wat verder nog leuk is om te vermelden dat er door Gerard Darwinkel al 6 jaar een web log wordt bijgehouden over de sterkuh mannuh van het 3e, via www.driede.web-log.nl dat het bezoeken meer dan waard is.
