Amateurclubs uit dorpen en kleine gemeenschappen zijn voor een belangrijk deel afhankelijk van de steun en inzet van eigen leden en vrijwilligers. Bij vv Siddeburen is dat niet anders. De in mei van het vorige seizoen 90 jaar oud geworden voetbalvereniging heeft in haar rijke historie altijd kunnen bouwen op trouwe leden, aanhangers en vrijwilligers die met plezier de handen uit de mouwen steken.
Liefde voor Siddeburen
Eén van die trouwe leden is Evert Puister. In sportief opzicht liet de 84-jarige Puister zich jarenlang gelden en ook na zijn actieve carrière kon de vereniging in allerlei opzichten altijd een beroep op hem doen. Puister is inmiddels 72 jaar lid van Siddeburen, is nog altijd sportief actief en bezoekt zoveel mogelijk de wedstrijden van het eerste elftal.
„Siddeburen is nou eenmaal een heel belangrijk deel van mijn leven,” illustreert Puister zijn liefde voor de club.
Puister is nog altijd actief
Op 12-jarige leeftijd mocht Puister zich in 1954 eindelijk aanmelden bij de voetbalclub. „In die tijd mocht je pas op die leeftijd lid worden,” weet hij nog goed. Puister werd geboren in het nabij Siddeburen gelegen Hellum.
Na zijn actieve carrière kwam zijn inzet voor de club beslist niet op een lager pitje te staan. Integendeel: Puister bleef zich in zijn vrije tijd volop inzetten voor de vereniging. Het is dan ook logisch dat hij na vele jaren eerst bestuurslid van verdienste werd en later zelfs tot erelid werd benoemd.
Puister weet dat hij samen met nog twee leden tot de oudere garde van Siddeburen behoort. „Wie de anderen precies zijn weet ik niet,” vertelt hij lachend. „Maar ik heb nog veel contact met oud-leden. Ik tennis bijvoorbeeld regelmatig met een aantal voormalige voetballers van Siddeburen.”
90-jarig jubileum
Uiteraard was Puister vorig jaar aanwezig bij het feest ter gelegenheid van het 90-jarig jubileum van de club.
„Er stond een feesttent waar ’s avonds een groot feest plaatsvond met verschillende zangers. Daarnaast werden er wedstrijden gespeeld tussen Siddeburen en Oud-Siddeburen. Ook speelde het eerste elftal een leuk duel tegen Oud-FC Groningen,” somt Puister op.
Weinig herinneringen aan eerdere jubilea
Opmerkelijk genoeg kan Puister zich weinig herinneren van eerdere jubilea.
„Het 25-, 50- en 75-jarig jubileum zijn waarschijnlijk niet echt gevierd,” vermoedt hij. „Volgens mij is daar nooit veel aandacht aan besteed. Anders had ik het vast nog geweten.”
Siddeburen was een deel van zijn leven
Puister wierp zich in al die jaren met ziel en zaligheid op voor zijn club. In zijn jonge jaren was hij jarenlang de betrouwbare sluitpost van het eerste elftal en later werd hij veldspeler in het tweede elftal.
Na zijn actieve loopbaan werd hij jeugdleider en tot zijn zeventigste was hij wedstrijdsecretaris bij de jeugd. Op jonge leeftijd werd hij bovendien penningmeester van de club.
„Dat had te maken met mijn financiële achtergrond. Ik werkte eerst op een accountantskantoor en later bij de Rabobank. Daarna werd ik ook penningmeester bij de gymnastiekvereniging, waar mijn dochters lid waren. Ik vond het mooi om daar ook mijn steentje bij te dragen.”
Met veel plezier kijkt hij terug op zijn periode als jeugdleider. „Ik kan rustig stellen dat ik altijd met enorm veel plezier actief ben geweest bij Siddeburen. De hele week stond in het teken van de voetbalclub. Ik heb het als heel prettig ervaren, want Siddeburen was en is een belangrijk deel van mijn leven.”
Actieve carrière
Puister belandde al op 15-jarige leeftijd als doelman in het eerste elftal.
„Bij de senioren beschikte Siddeburen destijds niet over sterke keepers,” herinnert hij zich. „Ik werd voor de leeuwen gegooid.”
Na vijftien jaar in het eerste elftal koos hij ervoor om als veldspeler in het tweede elftal verder te gaan. Tot zijn veertigste speelde hij daar met veel voldoening als middenvelder. Daarna kwam hij tot zijn zestigste uit voor de veteranen.
De accommodatie
Puister zag de accommodatie door de jaren heen enorm veranderen.
„In het begin was er maar één speelveld, zonder verlichting en zonder omheining. Het veld had het zwaar te verduren. Voor mijn doel werd het helemaal kaal. Na een regenbui veranderde het in een modderpoel. Mijn moeder mopperde geregeld dat ze zoveel wasmiddel nodig had om mijn keeperskleding schoon te krijgen.”
Later kwamen er kleine kleedhokjes, waardoor tegenstanders zich niet langer in het café hoefden om te kleden. „In de rust kregen wij een hokje en de tegenstander het andere. De caféhouder kwam dan met een grote ketel thee. Daarvoor zaten we in de middencirkel samen thee te drinken.”
Ook de komst van een omheining en verlichting betekende een grote vooruitgang.
Promotie naar de eerste klasse in 1961
Op een oude elftalfoto, die Puister zorgvuldig heeft bewaard, staat het kampioensteam van Siddeburen uit 1961. Het was het eerste elftal dat kampioen werd van de reserveklasse GVB.
„Dat moet in 1961 zijn geweest,” vertelt Puister. „Ik was toen keeper. We promoveerden naar de eerste klasse GVB. Dat was een prachtig moment voor de club.”
De vergeelde foto ademt nostalgie. Jongensgezichten, zwarte kniekousen, een eenvoudige grasmat; het zijn beelden uit een tijd waarin voetbal nog puur dorpsvoetbal was. Voor Puister is het niet zomaar een foto, maar een tastbare herinnering aan een bijzonder hoofdstuk in zijn leven bij Siddeburen.
Een afscheid met een gouden randje
Wat Puister eerder nog niet had verteld, is hoe zijn actieve loopbaan op zestigjarige leeftijd werd afgesloten.
„Toen ik stopte met voetballen, hebben ze een afscheidswedstrijd voor mij georganiseerd,” vertelt hij zichtbaar geëmotioneerd. „Mijn eerste wedstrijd in het eerste elftal was destijds tegen Woltersum 2. Mijn afscheidswedstrijd was opnieuw tegen Woltersum 2. Dat was natuurlijk geen toeval.”
De club pakte groots uit. Puister werd thuis opgehaald in een oldtimer en bij aankomst op het sportpark stond een erehaag van oud-teamgenoten hem op te wachten.
„Mijn hele gezin was erbij. Mijn kinderen en kleinkinderen stonden langs de kant. Dat vergeet je nooit meer.”
Het typeert de warme clubcultuur van Siddeburen. Niet alleen prestaties tellen, maar vooral mensen worden gekoesterd.
