De 32-jarige Sander Nijstad heeft maar bij twee clubs gespeeld in zijn hele voetballeven. Geboren in Uffelte verhuisde hij op zijn vierde naar Dwingeloo. Daar voetbalde hij tot zijn 26ste jaar bij de plaatselijke Roodwitten. Toen werd de lokroep uit Steenwijk toch te sterk en ging Nijstad bij d’Olde Veste’54 spelen.
Voetballen bij d’Olde Veste’54 en Dwingeloo
De Dwingelder hield het ‘slechts’ twee seizoenen vol bij de Steenwijker zaterdag eersteklasser d’Olde Veste ’54. ,,Ik was een paar jaar eerder al gevraagd door de Meppeler clubs Alcides en MSC. Toen ex-MSC-trainer Leo Blom naar Olde Veste ging, vroeg hij mij opnieuw en greep ik die kans.’’ Nijstad speelde zich als nummer tien en ‘valse’ spits in de basis. Hij had er twee prima voetbaljaren met twaalf en dertien doelpunten in de competitie. ,,Na het eerste oefenduel tegen Excelsior’31 had ik de tong op de schoenen liggen. Ik dacht nog wat moet dit worden, maar ik paste me snel aan. Met name de wisselwerking met spits Yannick Kaluzi werkte goed. Maar ja, we haalden in het tweede seizoen, ondanks de nacompetitie en het winnen van de beker, niet de hoofdklasse.’’ Een aantal basisspelers vertrok en het deed Nijstad ook besluiten om overschrijving aan te vragen naar ‘het oude nest’. ,,d’Olde Veste’54 is een grote en warme club met veel vrijwilligers en een grote supportersschare. Ik heb absoluut geen spijt van die twee jaar.’’
Nijstad twee voetbalperiodes Dwingeloo
,,Voordat ik naar Olde Veste ging hadden wij een goede groep bij Dwingeloo, waarmee we één jaar tweede klasse hadden gespeeld. In Steenwijk ging alles een stapje sneller en dat merkte ik wel bij mijn terugkeer. Ik moest wennen en me weer aanpassen aan het niveau’’, aldus Nijstad. De clubman vergroeide weer met rood en wit, was voorzitter van de sponsorcommissie, bemoeide zich met de duurzaamheidslag van de vereniging en voetbalt tot vandaag de dag in het vlaggenschip.
Toen kwam corona en dat zette Nijstad aan het denken, want er stopten vijf medespelers uit zijn team. De liefhebber vindt het nog te vroeg om lager te gaan voetballen of helemaal te stoppen. ,,Ik bekijk het nu van jaar tot jaar, heb wat gekwakkeld met blessures, maar wil nog graag. Met het eerste zitten we nu in een overgangsfase. De jeugd moet nog gaan groeien en de ‘oude garde’ gaan vervangen. Dat komt goed en daar draag ik mijn steentje aan bij. Inmiddels speel ik weer op tien en heb ik er in de competitie al zeven inliggen.’’
