De eerste jaren van mijn voetbalcarrière waren nog wel redelijk succesvol.
Als tienjarige D-pupil heb ik een kampioenschap mogen vieren en dat geeft je als kleine jongen een geweldig gevoel. Een ereronde met een bos bloemen, fantastisch! Een paar mooie foto’s en nog veel meer mooie herinneringen. Met het hele team een patatje eten in de kantine. De frieten waren niet goed doorbakken en zelfs wat bleekjes. Mijn vader, moeder en zus stonden alledrie langs de lijn. Er hing een spandoek. Samen met mijn maatje Teun moest ik voor de doelpunten zorgen. Ook in deze belangrijke wedstrijd konden wij onze zenuwen in bedwang houden en het net vinden. We voelden ons onoverwinnelijk!
Vele jaren later heb ik eindelijk weer de kans om een kampioenschap te behalen. Zonder Teun, maar met zijn twee broers Gert Jan en Rutger ditmaal.
De afgelopen drie jaren is mijn team telkens als ‘Herbstmeister’ de winterstop in gegaan. Als Jägermeister kwamen we er weer uit en zagen de titel aan onze neus voorbijgaan. Misschien lag het aan ons intensieve trainingskamp op Schiermonnikoog. Begin januari trainden wij keihard op het koude waddenland. Vooral op het heffen van de glazen, maar ook op het maken van een zo groot mogelijke puinhoop.
Er werd nog gesuggereerd dat we dit jaar beter niet op trainingskamp konden gaan, maar het merendeel van het team wilde daar niets van weten. Onze gebruikelijke uitvalsbasis op Schiermonnikoog vond dat we dit jaar beter elders konden vertoeven. Hier ligt waarschijnlijk ook de reden voor ons succes. Kouder dan ooit tevoren, in een nieuwe accommodatie, is ons trainingskamp wederom een groot succes gebleken.
Na een koude winter en een late hervatting van het seizoen, wist ons sterrenensemble de overwinningen aan één te rijgen. Op een donderdagavond in het Oost-Groningse Scheemda staat de champagne koud en de bloemen al klaar. Bij het behalen van het kampioenschap gaat het dak eraf. Dat is wel toevertrouwd aan dit zootje ongeregeld. Veel bier, de gebruikelijke teamsongs, flink gehos, polonaises en een paar goede feesten zullen invulling geven aan de viering van onze prestaties. De beschonken toestand waarin mijn teamgenoten en ik ons zullen bevinden, zal er voor zorgen dat niet alle momenten blijven hangen. Vele jaren later zal ik proberen terug te denken aan dit kampioenschap, zoals ik dat nu doe met het kampioenschap dat ik behaalde als tienjarige jongen.
