Voetbal is voor Davy Wilkens nu even een uitlaatklep
Davy Wilkens (20) meldde zich als piepjong voetballertje bij GRC Groningen aan. Hij doorliep met speels gemak de hoogste jeugdelftallen en speelt nu alweer een paar jaar in de hoofdmacht. Davy zegt zich helemaal thuis te voelen bij de club. De gemoedstoestand van de rechterspits kreeg onlangs echter een hevige knauw. Bij zijn vriendin Laura werd namelijk een tumor in de blindedarm ontdekt. ,,De vooruitzichten zijn tot nu toe niet heel negatief’’, vertelt Davy. ,,Het is wel hectisch en zwaar voor ons, maar we kijken er positief tegenaan. We proberen er zo goed mogelijk mee om te gaan. Mijn belangrijkste taak is om mijn vriendin tot steun te zijn.’’
Uitlaatklep
Voetbal is voor Davy een belangrijke uitlaatklep. In het weekeinde na de slechte tijding speelde Davy met GRC een bekerduel. ,,Ook tijdens deze vervelende tijd blijft voetballen belangrijk voor me’’, legt Davy uit. ,,Dan glijdt er wel wat van je af. Leuke dingen zoals voetbal helpen me op de been te houden.’’
Sfeer en prestaties
Davy kan ondanks de moeilijke tijd heel goed over voetbal en in het bijzonder over GRC Groningen praten. In weloverwogen woorden omschrijft hij de prettige sfeer en de sportieve prestaties van de Groninger voetbalclub. ,,Ik speel al vanaf de F-jes hier’’, vertelt hij in geuren en kleuren. ,,Bij het eerste elftal voel ik vooral dat ik nu een stapje hoger speel.’’
Promotie
GRC Groningen doet het in de huidige competitie net als in het vorige seizoen uitstekend in de tweede klasse L. Samen met Noordster maakt de ploeg van trainer Rini Jurna de dienst uit. De kans op promotie behoort volgen de bij Perry Sport werkzame behendige technicus ook dit seizoen tot de mogelijkheden. Het elftal is volgens Davy onder andere door de komst van de ervaren Robin van Linschoten gegroeid en Davy roemt ook de eenheid van de ploeg. ,,Als team staan we goed, we zijn nog steeds ongeslagen en we geven bij een achterstand ook niet gauw op’’, somt hij op.
Steun
Voor Davy is de wekelijkse aanwezigheid van zijn opa altijd een extra steun. Opa is als het maar even kan bij elke wedstrijd aanwezig en hij slaat zelfs de trainingen niet over. ,,Hij gaat vaak als enige mee in de bus met het elftal naar de uitwedstrijden. Daar ben ik heel erg trots op.’’
