In Stadskanaal moet komend seizoen even omgeschakeld worden. Van jarenlange stabiele derdeklasser – of zelfs hoger – is de plaatselijke SC plots veroordeeld tot een seizoen in de vierde klasse. Totaal niet verwacht en totaal onnodig ook”, stelt Hiske de Vries vast. En dus rest er maar één doelstelling deze competitie.”
Die is simpel te formuleren aldus de 39-jarige De Vries, is het dagelijks leven makelaar bij Stavast-De Vries in zijn woonplaats. We moeten sowieso bij de eerste vier eindigen. Dat mag je gewoon eisen. Wat dat betreft is de invoering van de Topklasse na komend seizoen een voordeel voor ons. De topvier gaat sowieso omhoog.”
Die doelstelling zal SC Stadskanaal overigens niet met twee vingers in de neus bewerkstellingen beseft ook De Vries. Nee, absoluut niet. Gasselternijveen komt ook uit de derde klasse en ik verwacht ook wel wat van BNC. En er zal ook wel weer een verrassing tussen zitten.”
Maar gezien de kwaliteiten die wij binnen de selectie hebben, mogen we met niets minder genoegen nemen. En Stadskanaal hoort ook niet in de vierde klasse thuis. Het is echter wel de realiteit.”
Hoe heeft het dan zo ver kunnen komen? Tja, we hebben vorig jaar afscheid moeten nemen van flink wat ervaren spelers. Qua voetbalkwaliteiten konden de nieuwe jongens dat wel aardig opvangen, maar kennelijk vang je het verlies van die ervaring niet zomaar op. Het zou ook makkelijker zijn als zulke jongens eerst mee konden draaien met de oudere jongens in plaats van dat ze nu zelf de kar moeten trekken. Voetballen in het eerste is meer dan alleen wat leuk tegen een bal aantrappen.”
Na de winterstop drong het besef pas echt door dat degradatie wel eens een optie zou kunnen zijn. In het begin werd daar, ook als de resultaten tegenvielen, eigenlijk niet over nagedacht. Daarna hebben we het qua spel wel aardig opgepakt, kregen we als nummer tien nog een herkansing, maar hebben we het toch niet gered.”
Eigenlijk heeft De Vries, die na 32 jaar de spitspositie verruilde voor die van laatste man, weinig trek in de vierde klasse. Ik zie er voor mezelf weinig uitdaging in. Maar ik ga ook komend seizoen weer voluit hoor”, aldus de man die in 2008 al een afscheid nam. Maar het kriebelde toch nog te veel. En mijn vrouw staat er gelukkig ook nog steeds achter. Het voelt goed. Laten we hopen dat het dat aan het einde van het seizoen ook doet als we weer terug gaan naar de derde klasse.”
