Vanwege zijn grote verdiensten werd de 72-jarige Goos Boers een jaar geleden benoemd tot erelid van de voetbalvereniging Wildervank. Boers was uiteraard vereerd, maar vond het niet echt noodzakelijk om op deze manier in het zonnetje gezet te worden. ,,Je doet je werk toch voor je plezier. Dat hoeft van mij niet beloond te worden, hoor. Persoonlijk ben ik niet zo voor deze titel, omdat ik bang ben dat er ook wel eens iemand gepasseerd kan worden. Dat is helaas wel eens gebeurd.’’ActiviteitenBoers is inmiddels al ongeveer 65 jaar lid van Wildervank en kent zo ongeveer alle ins en outs van de vereniging. In al die jaren was hij na zijn actieve voetbalcarrière onder andere jeugdleider, jeugdtrainer, jeugdbestuurslid, 35 jaar penningmeester. Hij zetelt nog steeds in de sponsorcommissie en de toernooicommissie van meerdere jeugdelftallen, zat in de kledingcommissie en was zelfs scheidsrechter. Boers ratelt aan één stuk door over al zijn activiteiten bij zijn geliefde voetbalvereniging Wildervank. ,,Ik heb in alle jeugdelftallen gespeeld. Bij de senioren speelde ik voornamelijk in het tweede elftal. Ongeveer vijftig jaar geleden vroegen ze me of ik jeugdtrainer wilde worden. Ik ben nu nog assistent-trainer van C3. Als scheidsrechter was ik niet zo goed. Ik floot alleen de lagere jeugdteams. Grensrechter wilde ik persé niet zijn. Dat vond ik het minste baantje. Ik vind het echter nu nog steeds prachtig om gigantische sponsoren binnen te halen. Het leukste was om met jeugd te werken’’, somt de bezige bij van Wildervank op.Niet uitgekeken Boers zegt nog lang niet uitgekeken te zijn bij Wildervank en piekert er daarom ook niet over om met zijn activiteiten te stoppen bij de zaterdagclub. Ik ga door zolang ze me nodig hebben’’, zegt híj vastberaden. ,,Ik merk wel dat ik bij het ouder worden met bepaalde dingen moeite krijg. Ik moet er bijvoorbeeld aan wennen dat er allemaal mededelingen via de digitale weg gaan. Ik ben meer een man van face to face. Ik ga liever recht op de man af als er iets geregeld moet worden.’’ThuissituatieHet gezin Boers is al lange tijd aan Wildervank verbonden. Zijn dochter had paardrijden als sport en zijn zoon speelde voetbal bij Wildervank. De vrouw van Boers heeft geen problemen met de ‘grote passie’ van haar man. ,,Maar ze heeft ook niet veel met voetbal. Ze komt er ook nooit. Ze kwam wel op het sportpark toen onze zoon nog voetbalde. Thuis praten we ook nooit over voetbal. Mijn vrouw houdt meer van handwerken en spinning’’, vertelt hij over de thuissituatie.NadeelBoers was ook jaren leider bij het tweede van Wildervank en is als het kan altijd aanwezig bij de thuis– en de uitwedstrijden van het eerste elftal. Hij speelde in het verleden sporadisch in het eerste elftal. ,,Ik had eén groot nadeel’’, gaat hij ver terug in de tijd. ,,Ik was een geweldige technicus, maar geen man van de duels. Als ik een schop kreeg, kon de trainer mij er wel uithalen.’’Foto: Recoyshop Veendam
