Als heel jong meisje trapte Floor Engberts regelmatig een balletje met de jongens van haar klas. Toch duurde het wel een paar jaar voordat de 15-jarige Vwo-leerling aan het Dr. Nassau College in Assen daadwerkelijk de voetbalschoenen mocht onderbinden. “Eigenlijk wilde ik altijd al voetballen, maar ik mocht eerst niet van mijn ouders. Ze hadden liever dat ik aan gymnastiek of aan atletiek deed.”
De supersportieve Floor Engberts blonk in die jaren in veel sporten uit. Haar leeftijdsgenootjes liet ze bij duurlopen menigmaal als standbeelden staan. De jongens kozen haar met veel plezier bij het partijtjesvoetbal op het schoolplein. Na een paar jaar raakten haar ouders er ook van overtuigd dat voetbal echt een sport voor hun dochter was. Een jaar of vijf geleden meldde ze zich bij Achilles1894 aan. In het eerste damesteam pikt ze als centrale middenvelder of als spits regelmatig haar doelpuntjes mee.
Hoe doen jullie het in de competitie?
“Het vorige seizoen zijn we bijna gedegradeerd. We staan nu met een heel jong team op de vijfde plaats van de derde klasse. Vooraf waren de verwachtingen niet zo hooggespannen omdat het bijna helemaal een nieuw team is. Het gaat op dit moment behoorlijk goed. We hebben daarom als doelstelling om bij de eerste vijf te eindigen.”
Heeft Achilles veel ambitie bij het damesvoetbal?
“Bij Achilles zijn op dit moment twee damesteams en een meisjesteam. We proberen nog meer leden te krijgen. Daarom is er onlangs een voetbaldag georganiseerd met een demonstratie van damesvoetbal. We proberen op een hoger niveau te komen. Twee trainers doen hun uiterste best om het niveau hoger te maken. De doelstelling is om over een paar jaar in de tweede klasse te spelen.”
Heb je ook sportieve dromen?
Voetbal betekent heel veel voor mij. Ook kijk ik vaak met mijn broertje Lex en mijn moeder naar voetbalwedstrijden op de televisie. Ook als er damesvoetbal op de televisie is. Ik had ooit een droom om bij het Nederlandse Elftal te komen. Die kans zit er niet meer in.”
Waarom niet?
“Ik heb wel bij het noordelijke KNVB-elftal onder vijftien jaar gespeeld. Ik was waarschijnlijk net niet goed genoeg, want ik ben helaas afgevallen. Ik vond het overigens ook niet erg leuk. Het ging me veel te serieus toe. Het was altijd doodstil in de kleedkamer. Er was weinig sfeer.”
Gaat het bij Achilles ook zo serieus toe?
“We doen altijd ons best, maar het is zo vreselijk gezellig bij ons. Ik denk dat we goed presteren, omdat we zo goed met elkaar omgaan. We kennen elkaar allemaal heel goed. Er is ook niemand die vervelend en raar doet. We vieren bijvoorbeeld ook altijd een Sinterklaasfeest en hebben leuke teamuitjes. We zijn een tijdje geleden zelfs naar een toernooi in Limburg geweest”
