Mijn rentree bij GVAV Rapiditas was niet geweldig.
Toen ik voor de eerste keer besloot met voetballen te stoppen, speelde ik in het vierde. Na een paar jaar kreeg ik toch weer zin in het spelletje en stond ik zomaar op het middenveld van het tiende. De oude rotten van het vierde van toen hadden onderling namelijk besloten om het wat rustiger aan te gaan doen en leefden zich nu uit in het tiende. Elke woensdagavond was het niet verplicht trainen onder leiding van onze aanvoerder. Dat begon met een partijtje, waarmee de training ook eindigde. Geweldige tijd met niet echt goede tegenstanders. Schoppers waren het wel. Tjonge, wat heb ik een trappen gehad. Meestal moesten wij op zondagmorgen de provincie in. Ik herinner mij nog een match tegen SVMH uit Niebert. Begon om 10 uur, vertrek om 9 uur onder de Martinitoren. Bij aankomst in het Westerkwartier bleken de doelnet
ten te zijn gekrompen. Wij vonden dat niet erg, de Nieberters ook niet, maar helaas de scheidsrechter wel. Het was een ouderwetse Pietje Precies, die niet eerder wilde beginnen dan dat de netten vast in de grond zaten. Terwijl wij met ons elven aan het ene net hingen, probeerde aan de andere kant SVMH het net uit te rekken. Wonderwel konden na een kwartier de haringen uit de doos worden gehaald en kort hierna de wedstrijd beginnen. De uitslag weet ik niet meer, wel dat zij wonnen en ik ’s avonds nog de striemen in beide handen had. Ik hoop dat de rentree van Amateurgras vele malen succesvoller zal zijn dan de rentree van mij op de Amateurvelden.
https://www.amateurgras.nl/wp-content/uploads/2020/05/Piet van Dijken.jpg
