Jans Deenen was als voetballer en ook als trainer soms een heetgebakerde persoon. In niet mis verstane bewoordingen uitte hij met regelmaat in het veld of aan de zijlijn zijn ongenoegen over het in zijn ogen niet altijd even faire optreden van de scheidsrechters.
Tegenwoordig is Deenen wat rustiger geworden. Het kan echter nog steeds voorkomen dat er zomaar een tirade uit zijn mond roffelt als de leidsman weer eens een ‘onbegrijpelijke beslissing’ heeft genomen
De handelwijze van de scheidsrechters valt soms verschillend bij Deenen. Achteraf vindt hij het soms begrijpelijk dat hij terecht wordt gewezen door de arbiters, maar er zijn ook voorbeelden van ergernis op de reacties van de arbiters.
“Het meest vervelende vond ik toen ik trainer werd bij Lewenborg. Tijdens een wedstrijd maakt ik een opmerking. De scheidsrechter snelde meteen in mijn richting en zei: ‘Ik ga dat trainertje van een hoofdklasser wel even wat leren’. Dat vond ik zo negatief. Ik heb maar niet gereageerd.’’
Aan een andere scheidsrechter bewaart Deenen wel prettige herinneringen. Hij kan als hij eraan terugdenkt een glimlach niet onderdrukken. Deenen dacht namelijk de bewuste scheidsrechter met een slimme wisseltruc een rad voor de ogen te kunnen draaien.
“Ik was toen trainer bij Twedo. Tijdens een Vriendschappelijk wedstrijd zei ik wat tegen de scheidsrechter. Hij stuurde me vervolgens achter het hek. Ik dacht slim te zijn door een andere jas aan te trekken en weer op de bank te gaan zitten. Na de wedstrijd bedankte ik de scheidsrechter voor zijn leiding. Zijn reactie was heel leuk. Hij zei: ‘Ik had het allang gezien hoor dat je weer op de bank had plaats genomen’. Ik was verbluft en de scheidsrechter moest lachen. Hij maakte er geen werk van en schreef ook niets in het rapport.’’
