Logisch dat er vooraf geen wonderen verwacht werden van Be Quick 1887 in de uitwedstrijd tegen AFC in de topklasse van het zondagvoetbal. De ploeg uit de hoofdstad staat op een hoge positie van de ranglijst en wordt
toch ook wel een paar maatjes hoger ingeschat dan de ploeg uit Haren. Toch was dit duel interessant vanwege een prachtig affiche. Er speelden namelijk twee stokoude ploegen uit de negentiende eeuw tegen elkaar. Be Quick uit 1887 en AFC uit 1895. De twee traditionele clubs maakten er een aardig potje van. Het verschil was niet eens zo groot als men vooraf had verwacht. Het onderscheid zat vooral in de efficiëntie. AFC maakte meer gebruik van de kansen dan Be Quick 1887. Bovendien had de ploeg van trainer Mischa Visser met regelmaat pech dat de paal en de lat zeker drie keer treffers in de weg stonden.
De wedstrijd was in feite bij rust al in het voordeel van AFC gestreden. Binnen een kwartier stond de thuisclub al op 2-0 en vlak voor rust betekende een benutte strafschop de nekslag voor Be Quick 1887: 3-0. Be Quick 1887 ging na rust furieus uit de startblokken, maar uit de eerste de beste tegenaanval was het toch weer raak voor de Amsterdammers: 4-0. De wilskracht van Be Quick 1887 werd tenslotte beloond met de eretreffer, maar verder moest de ploeg met lege handen de terugreis naar Haren aanvaarden: 4-1.
