GVAV Rapiditas vestigt hoop op de derde periode
Centrale middenvelder Robin van Linschoten (27) speelt vanaf zijn vijfde jaar onafgebroken voor GVAV Rapiditas. De in het dagelijkse leven als elektromonteur werkzame rasechte Groninger is al bijna tien jaar een steunpilaar in de hoofdmacht. Hij beleefde er vele hoogtepunten en dieptepunten. In dit seizoen waren er ook pieken en dalen. GVAV Rapiditas is inmiddels na een fraaie serie overwinningen in het linkerrijtje terecht gekomen.
Zijn jullie nu wel veilig?
“Dat is niet helemaal zeker. Het staat allemaal dicht bij elkaar. De ploegen onderaan pakken regelmatig punten van de bovenste ploegen. We draaien in elk geval nu een stuk beter. Veilig zijn we echter nog niet. We staan er wel veel beter voor dan een maand geleden.”
Waarom verliep het in eerst instantie wat moeizaam?
“We hebben een heel jonge groep met een nieuwe trainer. Er spelen zelfs jongens bij ons die net van de B junioren naar de A junioren waren gegaan. Dat is misschien een beetje vroeg. In de tweede periode eindigden we zelfs helemaal onderaan. We verloren op een gegeven moment zes keer achter elkaar. We hebben de laatste jaren een aantal trainers gehad. Dat liep met de jonge groep niet helemaal vlekkeloos.”
Hebben jullie de hoop op de derde periode gevestigd?
“We hadden het er toevallig over toen we meteen de eerste drie wedstrijden van de derde periode wonnen. De eerste vereiste is echter om voor de stand zoveel mogelijk punten te halen.”
Heeft GVAV Rapiditas de ambitie ooit hoofdklasser te worden?
“Op zich willen we dat wel. Dan moeten we wel aan een team gaan bouwen. Vorig jaar is er een aantal jongens van de oude garde gestopt. Nu moeten we eerst weer bouwen aan een nieuw team. We weten natuurlijk niet hoe alles ontwikkelt, maar we willen zeker wel naar de hoofdklasse als dat mogelijk is.”
Wat is de kracht/zwakte van dit elftal?
“Dit elftal is kwalitatief sterker dan de ploeg met de oude garde. Dat was een echte vriendenploeg. We streden voor elkaar. Dat moet nu nog groeien, maar er is zeker kwaliteit in dit elftal. Het sterkste gedeelte is in mijn ogen de as van achter naar voren toe. We hebben sinds lange tijd in Nathi Casimir ook weer een hele goede scorende spits. In mentaal opzicht mogen we wel wat groeien. De koppies gaan bij tegenslag wel eens naar beneden. De discipline van ons is bij trainer Jans Deenen beter geworden. Sommige spelers hebben een strakke hand nodig.”
Hoe kan het dat jullie de laatste jaren zoveel trainers versleten?
“We hebben drie trainers gehad de afgelopen jaren. Dat is niet ideaal. Ze pasten niet echt bij de groep. Op zich waren het geen slechte trainers, maar de klik ontbrak. Jacob Bosman lag daarvoor hier wel erg goed. Hij mocht helaas niet verder, omdat hij niet over de vereiste papieren beschikte. Bosman is nu nog altijd bij het technische beleid betrokken. Hij heeft het hier allemaal opgebouwd.”
Wat was je mooiste voetbalmoment?
“We wonnen op het zonovergotene sportpark van Rolder Boys een paar jaar geleden de finale van de nacompetitie tegen Emmen met 4-0 . We promoveerden door die overwinning. Er was heel veel publiek. Ik maakte het derde doelpunt. Dat vergeet ik nooit meer.”
