WVV is een sympathieke club
Afgelopen zaterdag was ik aanwezig bij het bekerduel tussen HZVV en WVV. Ik was nieuwsgierig omtrent het niveau van beide ploegen in deze derde wedstrijd van de poulefase van de noordelijke districtsbeker. WVV had immers nog steeds kansen om ondanks de aanwezigheid van de grootmachten Alcides, HZVV en SV Bedum de volgende ronde te bereiken. Alcides was weliswaar in Winschoten met 2-0 net iets te sterk voor het elftal van trainer Robert Bos, maar SV Bedum werd in eigen huis nota bene op een duidelijk 6-1 nederlaag getrakteerd. HZVV had Alcides ook met 2-0 klop gegeven, zodat er nog steeds kansen om verder in het bekertoernooi te komen voor de ploeg uit Oost Groningen waren.
In de bestuurskamer van HZVV vertelde voorzitter Jan Stam dat HZVV de huid zo duur mogelijk zou gaan verkopen. Er zouden geen presentjes worden geschonken aan WVV. Dat beloofde dus niet veel goeds, want het is alom bekend dat de naar de hoofdklasse van het zaterdagvoetbal gepromoveerde ploeg inhoudelijk en kwalitatief ijzersterk is.
Een kwartiertje voor aanvang toog ik op het zonovergoten stadion naar de andere kant tegenover de hoofdtribune. Daar lag de in de schaduw gelegen tribune met vlak daarvoor beide dug outs uitnodigend te wachten. Een viertal stafleden van WVV had al plaats genomen op de bank naast de dug out, terwijl trainer Robert Bos met adelaarsogen de verrichtingen van zijn ploeg tijdens de warming up volgde.
De stafleden bleken uiterst sympathiek te zijn. Met trots en overtuiging berekenden ze de kansen voor hun ploeg. Winst zou zeker voldoende zijn, want de forse overwinning tegen SV Bedum gaf zeker vertrouwen op een goede afloop. Er werd vervolgens druk gespeculeerd. Het oudste staflid kwam zelfs tot de conclusie dat een kleine nederlaag zelfs nog voldoende kon zijn. Meerekenend besefte ik dat de man gelijk had. Als SV Bedum namelijk voor een stunt zou zorgen in Meppel en WVV de schade beperkt zou houden. De heren tonden zich bovendien uiterst behulpzaam. Ik kon ze tijdens de wedstrijd alle informatie vragen die ik maar wenste.
Ook op de tribune hadden een paar supporters uit Winschoten plaats genomen. Het waren, zo kwamen ze in ieder geval over, uiterst aimabele personen. Tijdens de voor de supporters zo vreselijk verlopen wedstrijd hoorde je geen enkele wanklank en de stemming zat er tot aan het laatste fluitsignaal helemaal in.
De wedstrijd werd echter een zware ontgoocheling. HZVV walste met speels gemak in de eerste helft over het naar adem happende WVV heen. Het was bewonderenswaardig hoe de club met de teleurstelling omging. Na een 4-0 ruststand werd het tenslotte 5-0 voor de thuisclub. Niemand zal te mokken. Alleen Marcel Smit vertrok met een chagrijnig smoelwerk richting kleedkamer. Echt kwalijk nemen kon je het hem eigenlijk ook niet, want Smit is waarschijnlijk een speler die nooit onder wat voor omstandigheden ook wenst te verliezen.
WVV moest wel weer een behoorlijke domper verwerken. Spits Martijn Drent, die het afgelopen seizoen grotendeels vanwege en vervelende blessure moest missen, haakte tijdens de rust weer af. Trainer Bos had gehoopt dat hij op de goede weg terug was. Hij speelde in de vorige duels tot nu steeds een uurtje, maar dat zat er deze keer helaas niet in.
Het elftal van WVV was zeker van goede wil, maar moest toch de meerdere erkennen in de suprematie van de tegenstander. Aanvoerder Gerard Buwalda kon er wel mee leven. ,,Ze spelen een klasse hoger dan wij’’, sprak de robuuste libero. ,,Toch hebben we het goed gedaan. De jonge jongens hebben zich prima staande gehouden. Calvin Molenkamp maakt wel een fatale fout, maar dat is hem vergeven. Hij is pas 18 jaar en heeft in deze wedstreijd meer goed dan verkeerd gedaan. Deze nederlaag komt echt niet hard aan, We gaan zondag gewoon met frisse moed aan de competitie tegen Sc Erica beginnen’’
Trainer Robert Bos nam ook alle tijd om zijn zegje te doen. De trainer van WVV was zeer realistisch. ,,Natuurlijk was er niveauverschil’’, wist Bos. ,,Zij begonnen bovendien zeer intensief en wij te slap. We konden niet brengen wat we in de twee voorgaande bekerwedstrijden wel konden. Geen punt, dit was immers al de derde wedstrijd in zes dagen. De uitschakeling vinden we geen probleem. We zien dit gewoon als de afloop van de voorbereidingsfase. We zijn nu klaar voor de competitie. Het zal zeker niet eenvoudig worden. Er zijn veel ploegen bijdie op kunstgras spelen. Voor ons is het dan altijd even omschakelen.’’
Concluderend mag gesteld worden dat WVV zich ondanks de forse nederlaag in vele opzichten van haar beste kant liet zien. Het elftal toont zeker kwaliteit, de technische staf is sympathiek en onderhoudend. Er kunnen dit seizoen vast en zeker nog leuke dingen gebeuren in Winschoten.
