Menu

Wel vis maar geen oorbel voor Rolf de Boer

Wel vis maar geen oorbel voor Rolf de Boer

Het is woensdagmorgen. Rolf de Boer (36) zit ontspannen samen met zijn vrouw Xandra in de woonkamer van hun huis in Nieuw Roden. Rolf heeft net een uurtje geleden zijn twee dochters Solane en Laurèn naar school gebracht.
Van zijn vrije dag geniet hij met volle teugen. De vrije dag wordt gekoesterd, want alle andere dagen worden in beslag genomen door zijn dagelijkse werk, het gezinsleven en uitaard het voetballeven van Rolf. Vooral in het noorden geniet de uit Bedum afkomstige Rolf de Boer als voetballer grote bekendheid. Zijn imposante voetbalcarrière behoort inmiddels tot het verleden. Sinds een jaar of vijf stort Rolf zich vol overgave op het trainersvak. De altijd positief ingestelde en vriendelijk overkomende De Boer is al weer voor het tweede jaar de hoofdtrainer van de ambitieuze amateurvereniging SV Urk. Hij zegt helemaal ingeburgerd te zijn in het vissersdorp. ,,Ik voel me hier helemaal thuis, maar ik draag nog geen oorbel'', schatert hij het uit van het lachen. ,,Wel eet ik sinds ik hier trainer ben meer vis. Je krijgt wel eens wat aangeboden. Dan ga je het proberen. Ik ben nu een echte visliefhebber geworden. Ik krijg soms wat mee voor thuis. Bijvoorbeeld van onze assistent-trainer Piet Hakvoort, die in de vishandel werkt. Hij neemt van alles mee en zegt dan 'Ik heb nou wat lekkers'. Dan tovert hij zomaar een tongetje, tonijn of gamba's te voorschijn . Ik vind het heerlijk en het is nog gezond ook.''

De Boer staat dit seizoen voor het tweede jaar voor de jonge groep van SV Urk. Door een samenloop van omstandigheden kwam hij bij de zaterdageersteklasser in beeld. ,,Ik was bij Holwierde als trainer aangesteld'', vertelt De Boer. ,,Daar gebeurde plotseling het één en ander. Ze hadden op een gegeven moment geen spelers meer. Ik had dus wel een club, maar geen team. De toenmalige trainer van SV Urk Dennis Demmers had een clausule in zijn contract dat als er een bvo kwam hij daar naar toe kon gaan. Zodoende kwam de weg voor mij vrij toen hij naar Go Ahead Eagles vertrok. SV Urk was niet onbekend voor mij. Ik had als actief voetballer met CVVB en ACV tegen ze gespeeld. Ze kenden mij ook en toen ging het balletje rollen. Tijdens het eerste gesprek klikte het van beide kanten meteen goed. Veel mensen raadden me het in eerste instantie af. Die mensen vonden SV Urk een wespennest voor trainers. Hoe meer mensen dat zeiden des te groter vond ik het een uitdaging. Het is in mijn geval tot nu toe nog goed gegaan. Dat vind ik vooral leuk voor de club. Het is eigenlijk met zijn allen gegaan. De club is een weg ingeslagen die tot nu toe uitstekend werkt.''

In zijn eerste jaar eindigde De Boer met SV Urk in de oostelijke eerste klasse D op de vierde plaats. Dit seizoen is de ploeg uit het visserdorp in de noordelijke eerste klasse E ingedeeld. Met succes, want het jonge elftal van De Boer staat op het punt om de titel te grijpen. Het heeft nog slechts één puntje uit drie duels nodig. Dat kan zaterdag al gebeuren in de uitwedstrijd tegen LTC. ,,Als we het niet redden dan doen we het gewoon niet goed'', oordeelt De Boer. ,,We zijn in ieder geval de goede weg ingeslagen. Bij mijn komst hebben we een aantal doelen van de club besproken en ik sprak mijn eigen ambities uit. Daar sprak ook verjonging met een nieuw elftal met fris aanvallend voetbal uit. Ik ben wel iemand van duidelijkheid en recht door zee gaan. Goede communicatie naar elkaar toe vind ik belangrijk. We hebben daarin tot nu toe een klik gevonden. Ik had een driejarig traject voor ogen. In het eerste jaar aan elkaar wennen, de manier van spelen en een nieuw team vormen. In het tweede jaar wilden we hierin in principe perfectioneren. In het derde jaar wilde ik oogsten. De jonge jongens hebben het echter zo snel opgepakt. We zaten in zo 'n mooie 'flow' met zijn allen. Ook de overige technische stafleden werden positief nauw betrokken. Het is toch sneller gegaan dan ik gedacht had. Het is heel mooi dat we in tweede jaar al kampioen kunnen worden.''

De Boer is een persoon met een zeer positieve uitstraling. Zijn open extraverte karakter, zijn vriendelijkheid, maar toch ook zijn rechtlijnigheid zorgen ervoor dat hij zeer geschikt is om een jonge leergierige groep te vormen en te kneden. De 'positivo in optima forma' past simpelweg uitstekend bij de cultuur van SV Urk ,,Ik aard hier goed op Urk'' spreekt De Boer zijn volle tevredenheid uit. ,, Dat heeft met mentaliteit en beleving te maken. De mensen zijn hier allemaal erg positief betrokken. Ik ben voor positief coachen en benaderen. Dan krijg je ook voor de volle honderd procent positieve reacties terug. Als je alleen maar negatief wilt doen, dan geraak je in een negatieve spiraal. Daar geloof ik niet in. Ik deed in het begin ook fitheidtesten. Dat waren de spelers niet gewend. Nu zijn ze er heel erg mee bezig. Als er een test is geweest vragen ze heel snel of de uitslag al bekend is. 'We doen het samen voor een gemeenschappelijk doel' wordt er bij SV Urk gezegd. Mensen kijken heel vaak wat er niet is. Ik zeg altijd 'kijk wat er wel is en probeer daar het beste uit te halen'. Het is heel gemakkelijk om elkaar van alles te verwijten. Maar het is veel belangrijker om elkaar te helpen.''

De Boer vindt het fantastisch werken bij Urk, maar toch weet hij dat er in het trainerswereldje nooit iets helemaal zeker is. ,, Het vorige jaar had ik een contract voor een seizoen. Tijdens dat seizoen gaf de club aan dat ze zo tevreden waren dat ze me een twee jarig contract aanboden. Het volgende jaar ben ik hier dus ook nog en dan loopt het in principe af. Dan zien we wel weer verder.''

De Boer zegt de nodige ambitie in het trainersvak te hebben. Hij is in het bezit van het diploma oefenmeester1 en mag daarom tot en met het hoogste amateurniveau trainen en zelfs assistent-trainer zijn in het betaalde voetbal. Alleen het diploma coach betaald voetbal ontbreekt nog. ,,Ik heb wel de ambitie om die cursus te mogen volgen. Net als in mijn voetbalcarrière wil ik er graag het maximale uithalen'', mijmert hij. ,,Ik zou ook best in de toekomst in het betaalde voetbal werkzaam willen zijn. Voorlopig nog niet hoor. Ik ben nu een jaar of vijf trainer. Ik moet me nog op heel veel vlakken ontwikkelen. Ik ben zeker ook een vakidioot. Het is ook een beetje vergelijkbaar met mijn werk. In mijn dagelijkse werk geef ik onder andere communicatietrainingen en mentale weerbaarheidtrainingen.''

Zijn trainerscarrière begon al tijdens zijn profperiode als actief voetballer bij Heerenveen. De Boer behaalde de vereiste trainerspapieren en was bij de C tjes de assistent van Gert Jan Verbeek. Een jaar later deed hij samen met Henk Herder de B jeugd. Toen hij bij Heerenveen vertrok was het voorlopig gedaan met het trainen. ,,Ik heb toen mijn papieren in de kast gelegd en ben alleen gaan voetballen.''

Na zijn voetbalcarrière werd De Boer eerst twee jaar trainer bij CVVB, de club waar hij ooit begon als jong voetballertje. ,, Dat eindigde minder leuk, maar ik wil geen oude koeien meer uit de sloot halen'', houdt hij zich op de vlakte. ,,Het enige wat ik hierover wil zeggen dat ik er wel heel veel van heb geleerd. Het eerste jaar ging hartstikke goed en in het tweede jaar stonden we op de derde plaats. We verschilden helaas van inzicht en van ambitie. Ik was natuurlijk wel teleurgesteld. Dat is voorbij. We zijn nu alweer en paar jaar verder. Ik zie het ook niet als mijn absolute dieptepunt. De degradatie als actief voetballer bij ACV vond ik veel erger.''

De voetbalcarrière van De Boer was op zijn zachtst gezegd avontuurlijk. Aan het verloop van zijn carrière is af te lezen dat De Boer er graag op uit trekt en niet bang is om onbekende terreinen te verkennen. Hij begon op jonge leeftijd bij CVVB (Nu SV Bedum). Als C junior werd hij ingelijfd door FC Groningen. Daar bleef hij vier jaar en verkaste vervolgens voor drie jaar naar Heerenveen. De Boer speelde één keer in een intertotowedstrijd, maar haalde nooit het eerste elftal tijdens de competitie. Plotseling kwam er een avontuur in Finland op zijn weg. Zijn zaakwaarnemer Edwin Olde Riekerink vertelde hem dat hij op stage kon bij Kuopis Kup, een Finse satelietclub van Heerenveen. Hij liet er tijdens de zomermaanden stage en speelde constant in de hoofdmacht. Op 19-jarige leeftijd vertrok De Boer opeens naar Zuid-Afrika om voor het welbekende Ajax Cape Town te spelen. ,,Ik hou wel van uitdagingen. De broer van mijn zaakwaarnemer Jan Olde Riekerink was assistent-trainer bij Ajax. Ze zochten een verlengstuk van de trainer die ook in bezit was van de papieren. Ik kwam in beeld, omdat ik over het diploma oefenmeester 1 beschikte. Ik heb er in dat jaar prachtige tijden beleefd. De spelers gingen vooraf aan de wedstrijd dansen en zingen in de kleedkamer. Ik vergeet nooit meer dat we met Ajax Cape Town voor een speciale Cup in Johannesburg voor tachtig duizend mensen moesten spelen. Vlak voor het omkleden begonnen de spelers allemaal te zingen in de kleedkamer. Ik dacht eerst 'jeetje wat gebeurt hier'. De eerste keer keek ik het aan, maar de tweede keer deed ik gewoon mee met het dansen, want het was toch hun cultuur.''

Na het prachtige Zuid-Afrikaanse avontuur belandde de Boer bij ACV, waar hij in feite zijn grootste sportieve hoogtepunten kende. De Boer voelde zich volkomen op zijn gemak bij de trotse Asser zaterdagclub. ,, Bert Vos was daar trainer'', herinnert De Boer zich. ,,Daar had ik altijd contact mee gehad en gehouden. ACV deed het op dat moment niet zo goed. Ze stonden bijna onderaan. Na de winterstop ben ik daar gekomen. Manager Bernard Scholten heeft toen de overschrijvingen geregeld met de Zuid-Afrikaanse bond. Dat kostte Bernard heel wat energie om alles in het Engels te moeten regelen. Na het eerste halve jaar klikte het zo goed dat ik ben gebleven. Ik werd daar heel goed ontvangen. Ik heb heel goede herinneringen aan ACV. We wonnen in dat eerste halve jaar zeven of acht keer op rij. Toen eindigden we nog als derde en plaatsten ons voor de Amstel Cup. We hadden een heel hechte groep. Ik heb pas op het jubileum vele oud-ploeggenoten weer ontmoet. Echte vrienden zoals Ype Jansma Lucien Sahetapy en Paul Raveneau heb ik aan ACV overgehouden.''

De Boer beseft terdege dat hij een prachtig voetballeven heeft. Toch is voetbal voor hem niet het allerbelangrijkst in het leven. Er zijn veel andere leuke zaken. Zijn gezin, familie en andere hobby's veroorzaken bij De Boer evenveel passie. Zelfs gitaarspelen is sinds kort een grote uitdaging voor de vrolijke Rolf. ,,Voetbal is wel onderdeel van mijn leven, maar voetbal is ook heel betrekkelijk'', vergelijkt hij. ,,Het meest belangrijk is je gezin en je familie. Gelukkig staat mijn bezin volledig achter me. Ik ben namelijk veel voor de sport weg. Tennissen en skiën doe ik ook graag. Mijn vader speelt gitaar in een band. Ik heb me nu ook opgegeven om gitaarles te nemen. Ik doe het meer als hobby. Ik ben eigenlijk een soort barbecue gitaarspeler. Ik zou wel willen zingen, maar helaas heb ik daar totaal geen talent voor, ha, ha, ha.''
terug naar boven