Als jong ‘broekie’ kwam Wilko Niemer, de huidige trainer van Achilles 1894 al snel bij de jeugdopleiding van SC Heerenveen terecht. De toen in Groningen studerende Niemer ervoer dat uitspattingen bij de Friese club in het leven van een profvoetballer uit den boze zijn. Bij SC Heerenveen was er in ieder geval ruimte om je lekker op een andere sportieve manier te laten gelden. Op een gegeven moment belandde Niemer bij, het toen bij het amateurvoetbal steeds meer aan de weg timmerende, Achilles 1894 uit Assent. Ron Jans stond destijds als steeds succesvollere trainer aan het roer.
Oldenzaal verkennen
Bij Achilles 1894 waren de ambities erg hoog. Met behulp van een gulle geldschieter hoopte de ploeg uit Assen eindelijk te kunnen meedingen naar de hoogst haalbare prijs, de landstitel bij het amateurvoetbal. Dat lukte later wonderwel, maar Niemer kan zich ook de aanloop van al die successen nog heel goed herinneren. Hij kwam erachter dat het profvoetbal en het amateurvoetbal wel degelijk verschillen kennen. Eén daarvan was een avontuur, een paar jaar voordat het uiteindelijke doel was bereikt, tijdens een trainingskamp van de hoofdmacht in Oldenzaal. “Jans had me voor het slapen in het hotel ingedeeld met de voormalige profvoetballer en aanvoerder Edwin de Kruijf. Ik was nog een ‘broekie’ en dacht: ’Van hem kan ik vast wel wat leren.’ We gingen ’s avonds op de eerste dag op een gegeven moment naar de slaapkamer om na een vermoeiende training van onze welverdiende rust te genieten. Ik dacht: ‘Ik kan vast wel goed slapen.’ Eenmaal in de kamer aanbeland begon ik me om te kleden en wilde mijn pyjama aantrekken. De Kruijf keek echter gek op en zei: ‘Wat doe je nou?’ Ik antwoordde: ‘We gaan toch slapen?’ Waarop hij antwoordde: ‘Niks ervan. Wij gaan samen naar buiten, maar we moeten wel stil zijn, want de trainers en begeleiders mogen er niets van merken.’”
Wilde nacht
Het tweetal sloop vervolgens even later heel stil naar de uitgang van het hotel en stond opeens in de frisse lucht. Niemer informeerde naar de reden dat ze naar buiten waren gegaan, waarop De Kruijf antwoordde dat ze de binnenstad van Oldenzaal gingen verkennen. Het werd een wilde nacht voor Niemer en ‘zijn leermeester’. Vroeg in de morgen kwam het tweetal met de nodige alcoholische versnaperingen achter de kiezen terug in het hotel. Stiekem slopen ze naar boven en ze gingen vervolgens onopgemerkt deze keer wel naar bed. “Jans heeft er niets van gemerkt’’, vertelt Niemer nu vele jaren later. “We moesten er natuurlijk wel voor zorgen dat we de volgende morgen zogenaamd weer fit waren. Voor mij was er een wereld open gegaan. Ik was zoiets ook niet gewend. Ik had nog nooit een dag voor een wedstrijd de bloemetjes buiten gezet. In die periode leerde ik wat voetbalhumor is. We hebben ook een keer bij een speler van ons een vis op een moeilijk te ontdekken plaats in zijn auto gelegd. Die begon natuurlijk op een gegeven moment vreselijk te stinken. Die speler kon pas veel later de oorzaak van de stank vinden. We hebben ook een keer van een speler de wagen opgetild en kratjes onder de wielen gezet. Hij kon daarna niet meer wegrijden natuurlijk. Uiteindelijk hebben we wel geholpen de auto weer op te tillen en de kratjes te verwijderen.”
