Hij studeert Bedrijfskunde aan de Hanzehogeschool in Groningen, maar blijft trouw aan zijn geboorteplaats Zuidlaren en zijn club FC Zuidlaren. Verdediger Stan Mertens (20) leeft voor het voetbal bij de vereniging waar hij al sinds zijn jeugd speelt. “Ik zal niet snel verkassen, want het is een ontstellend fijne club,” zegt hij.
Voetbal in het bloed
Al drie jaar woont Stan Mertens op kamers in Groningen, maar FC Zuidlaren laat hij niet los.
„Ik kom mijn hele leven al bij de club,” vertelt hij. „Als jongetje ging ik altijd naar het eerste elftal om mijn vader te zien spelen. Nu is het andersom en staat hij langs de lijn bij mijn wedstrijden. Ik speel al vanaf mijn jeugd bij FC Zuidlaren. Het is een vereniging waar ik me thuis voel en die bij me past.”
Kampioenschap en promotie
Met Mertens als linker vleugelverdediger werd FC Zuidlaren afgelopen seizoen kampioen. De ploeg van trainer Kenny Koning promoveerde daarmee naar de tweede klasse J van het zaterdagvoetbal.
„We konden in de voorlaatste wedstrijd onverwacht het kampioenschap vieren,” blikt hij terug. „Onze concurrent Wildervank verloor, waardoor wij de kampioensvlag konden hijsen.”
Debuut in de tweede klasse
FC Zuidlaren speelde nog nooit eerder in de tweede klasse van het zaterdagvoetbal. Mertens ziet echter voldoende kansen.
„Misschien heeft FC Zuidlaren in een grijs verleden op zondag wel eens op tweede klasse-niveau gespeeld,” zegt hij. „Maar ik denk dat we nu echt wat te zoeken hebben in de tweede klasse. De selectie is door de komst van een paar goede spelers in de breedte sterker geworden. Het kan een mooi seizoen voor ons worden.”
Een vechtmachine onder Koning
Volgens Mertens heeft trainer Kenny Koning een belangrijke rol gespeeld in de ontwikkeling van het team.
„Hij heeft ons de nodige spirit bijgebracht. We hadden in het verleden niet altijd echt een eenheid in het veld. Koning heeft ons overtuigd dat we een vechtmachine moeten worden. Dat is goed gelukt. Belangrijk is dat iedereen wil strijden en voor elkaar wil lopen. Die strijdlust zullen we in de tweede klasse zeker nodig hebben.”
Aanvallende vleugelverdediger
Mertens begon zijn voetbaljaren centraal achterin, maar werd in het eerste elftal omgeturnd tot linker vleugelverdediger.
„Op die positie kan ik meer aanvallend spelen. In onze formatie worden de vleugelverdedigers uitgenodigd om vooruit te voetballen. Niet zo extreem als Denzel Dumfries hoor,” lacht hij, „maar we mogen ons zeker in aanvallend opzicht laten gelden.”
Studentenleven en voetbal
Samen met twee ploeggenoten reist Mertens drie keer per week van Groningen naar Zuidlaren voor trainingen en wedstrijden. Voetballen in de stad Groningen trekt hem niet.
„Ik voel me in Zuidlaren gewoon het meest thuis,” zegt hij. Naast voetbal en studie blijft er genoeg tijd over om met studiegenoten en ploeggenoten te ontspannen. „Koken vind ik bijvoorbeeld erg leuk. Ik bereid regelmatig eten voor mijn huisgenoten. ’s Zomers gaan we vaak met een groep vrienden op vakantie. We maken dan de gekste dingen mee.”
