Jubileumcommissie
Erelid en voormalig voorzitter Nantko Boddema (77) maakt als trouw lid logischerwijs deel uit van de jubileumcommissie, samen met onder anderen oud-voorzitters Koos Brouwer en Rinus Oldenburger. Boddema is al bijna zeventig jaar lid van Muntendam en heeft in die periode veel lief en leed meegemaakt.
„Muntendam is een deel van mijn leven geworden,” zegt Boddema, die zijn club nog altijd in het hart draagt.
Feest rondom het 100-jarig bestaan
Het jubileumfeest krijgt steeds meer vorm. De festiviteiten worden grotendeels gepland in de dagen voorafgaand aan de officiële oprichtingsdatum van 20 mei.
Op zaterdag 16 mei, de zaterdag vóór 20 mei, vinden de receptie en de feestavond plaats. Erelid Boddema mag het feest openen. Op Hemelvaartsdag 14 mei en op 15 mei worden eveneens diverse activiteiten georganiseerd, waaronder een jeugdprogramma en een badeendenrace.
Sportieve zorgen
Boddema voelt zich nog altijd sterk betrokken bij de club. Het doet hem dan ook pijn dat de sportieve prestaties van de hoofdmacht dit seizoen achterblijven bij de verwachtingen. Muntendam staat momenteel laag op de ranglijst in de vierde klasse B van het zondagvoetbal.
Volgens Boddema ligt een deel van de oorzaak bij de beperkte doorstroming van jeugd naar de senioren. „Muntendam had twee jaar geleden geen Onder 17 en Onder 19,” legt hij uit. „Dat kan uiteindelijk de doodsteek voor een club betekenen.”
De hoop is gevestigd op handhaving. „Degradatie zou betekenen dat we, net als bij de oprichting honderd jaar geleden, weer op het allerlaagste niveau moeten spelen. Maar ik ben ervan overtuigd dat Muntendam ooit weer terugkeert op een hoger niveau.”
Hoogte- en dieptepunten
Wanneer de geschiedenis van de club ter sprake komt, beginnen Boddema’s ogen te twinkelen. Muntendam kende in haar bestaan zowel hoogte- als dieptepunten. Vooral de kampioenschappen en promoties in de jaren dertig en vijftig springen eruit.
Na promotie in de jaren vijftig naar de eerste klasse werd Muntendam ingedeeld in de eerste klasse Noord/Oost. „We moesten liefst zes keer verre uitreizen maken, bijvoorbeeld naar Winterswijk,” herinnert Boddema zich. „We hebben het dat jaar net niet gered. In de jaren zestig, die ik ook heb meegemaakt, keerden we nog een keer terug op het hoogste amateurniveau.”
Een sportief dieptepunt was de degradatie naar de vierde klasse in 1990. Vier jaar later keerde Muntendam terug in de derde klasse. „In 2012 volgde opnieuw degradatie naar de vierde klasse,” zegt Boddema. „We hopen uiteraard dat het ons dit jaar niet opnieuw overkomt.”
“De rapen waren gaar”
Soms kende de club ook turbulente momenten. Boddema herinnert zich een incident tijdens de topper tussen Muntendam en Achilles 1894, destijds de nummers één en twee.
„Scheidsrechter Plasman keurde een doelpunt van ons onterecht af. De rapen waren toen gaar. Er ontstond een groot tumult op het veld en de wedstrijd werd gestaakt.”
De nasleep was zwaar: twee punten in mindering en twee thuiswedstrijden zonder publiek. Bovendien moest de rest van de competitie grotendeels met spelers uit het tweede elftal worden afgewerkt. „Het was knap dat we alsnog als tweede eindigden.”
Keepersjaren
Boddema stond vanaf zijn achttiende meerdere jaren als doelman in het eerste elftal. Zijn kwaliteiten bleven niet onopgemerkt: hij werd uitgenodigd voor de Groninger selectie, samen met spelers als Dick Nanninga en Jan Schipper.
Een blessure dwong hem op 26-jarige leeftijd te stoppen in de hoofdmacht. Daarna bleef hij betrokken als verzorger en grensrechter. Soms moest hij in lagere elftallen zelfs als veldspeler invallen.
„Ik maakte een keer drie doelpunten onder de valse naam Veldman,” lacht hij. „Dat vergeet ik nooit meer.”
Toevallig keeper
Ook zijn eerste voetbalherinneringen staan nog helder op het netvlies. „Ik speelde mijn eerste wedstrijd op achtjarige leeftijd. We moesten op de fiets naar ZNC in Noordbroek. We speelden 1-1 gelijk. Toen was ik nog veldspeler.”
In de B2 werd hij bij toeval keeper. „Onze doelman kwam niet opdagen, dus ik ging maar in het doel staan. We verloren met 9-0. Dat was meteen de grootste nederlaag die ik ooit met Muntendam heb geleden.”
Muntendam als levenslijn
Na zijn actieve loopbaan bleef Boddema betrokken bij de club. Ook na zijn voorzitterschap adviseert hij waar nodig en mist hij zelden een uitwedstrijd van de hoofdmacht.
„Muntendam is onderdeel van mijn leven. Deze voetbalclub hoort bij mij. Ik word elke dag met Muntendam geconfronteerd. Dat zegt denk ik genoeg.”
