GARY DOMINGO MAG BLIJVEN
________________________________________
Gary Domingo mag na jaren van onzekerheid in Nederland blijven. Hij, dertien jaar geleden gevlucht uit Angola, is al jaren lid van GVAV-Rapiditas. Hij was uitgeprocedeerd en dreigde het land uitgezet te worden, maar nu mag hij toch blijven.
Onderstaand zijn relaas.
J.A. (Gary) Domingo komt als asielzoeker in januari 2003 naar Nederland. Zijn moeder is overleden en hij weet niet wie zijn vader is, broers of zussen of andere familie heeft hij niet of kent hij niet. In Angola leefde hij in de hoofdstad Luanda op straat. Al snel komt hij naar Groningen en neemt hij deel aan een allochtonenproject dat is opgezet door de toenmalige voorzitter van GVAV-Rapiditas Ulfert Molenhuis die ook vanaf 2004 de begeleider van Gary wordt en dat tot nu toe nog steeds is. Tot zijn 18e jaar is NIDOS verantwoordelijk voor Gary. Zijn huisvesting en verzorging laat te wensen over omdat hij is geplaatst bij een gezin dat hiervoor totaal ongeschikt blijkt te zijn.
Asielprocedures
De asielprocedures verlopen uiterst moeizaam en een ambtsbericht over Gary dat hij in Angola lid zou zijn geweest van een jeugdbende, kost hem juridische begeleiding en afwijzing op afwijzing. Pas veel later lukt het ons een verklaring van de politiechef van Luanda te krijgen, waarin deze beschuldiging volledig wordt ontkracht. Heel lang verkeert Gary als uitzetbaar in ons land, wat hem ook bang maakt voor de (Vreemdelingen)politie en hem in psychische moeilijkheden brengt, waardoor hij psychiatrische hulp moet zoeken in Groningen en later bij een gespecialiseerd instituut in Beilen. Hij is daar nog steeds onder behandeling. Zonder onderwijskaart lukt het ons, hem wel onderwijs te laten volgen bij het Alfa-College en krijgt hij ook een diploma bedrijfsadministratie.
PIPAG
In het PIPAG (Participatie en Integratie Allochtonen GVAV) werpt Gary zich op als ambassadeur voor PIPAG en het is het mede aan zijn optreden te danken dat dit Project landelijke bekendheid kreeg en veel prijzen in de wacht sleepte. Ook op het gebied van zangoptredens en clips lijkt Gary een talent te zijn en met de weinige middelen die hij heeft, treedt hij af en toe op en maakt mooie videoclips. Maar voortdurend hangt hem een uitzetting uit Nederland boven het hoofd en ziet hij een zwervend bestaan in Angola weer voor zich. Ook zijn begeleider Ulfert maakt zich zorgen en moet Gary soms letterlijk van de straat halen omdat hij dan niet meer weet hoe het verder moet en ook suïcidaal is.
Toekomst opbouwen
Hoe kan het ook anders, als je als jonge vent, geen toekomst kan opbouwen, niet naar school mag, niets mag verdienen en iedere dag maar weer je hand moet ophouden om fatsoenlijk te kunnen leven en het hoofd boven water te houden. Ulfert en zijn vrouw Sieta doen hun uiterste best hem zo goed als mogelijk op te vangen en in alles behulpzaam te zijn, maar Gary staat er verder alleen voor, heeft geen familie, heeft verder niets. Toch houdt hij zich hier keurig aan de regels. Heel af en toe ging het even mis. Zo ging hij met vriend even de grens over om boodschappen te halen. De Koninklijke marechaussee voerde een grenscontrole uit bij Nieuweschans. De auto werd staande gehouden en Gary die geen status had, werd aangehouden. De kans op een directe uitzetting door de Vreemdelingenpolitie naar Angola was groot. Gelukkig had Ulfert de juiste contacten en een goed netwerk, waardoor hij weer vrij kwam. In Groningen gebeurde dat later nog een keer. Dat kan je overkomen als je min of meer vogelvrij bent!
De Stichting Inlia
De Stichting Inlia (John van Tilborg) heeft steeds maar weer alle steun verleend, waar het ging om meedenken, huisvesting en het maandelijkse zakgeld. Deze stichting is voor Gary een echte uitkomst en een steunpilaar geweest, ook wanner er geld op tafel moest komen voor een nieuwe procedure.
Simone Den Oudsten
Dan was er ook Simone Den Oudsten van Vluchtelingenwerk Noord Nederland. Haar kennis en aanpak verdiend alle lof. Gary kon altijd bij haar terecht voor hulp en ondersteuning., Ook Simone hielp steeds als er weer iets moest worden opgestart, dat geld met zich meebracht. Door al die jaren heen, heeft Simone heel veel voor Gary betekent. Toen hij bv. geen schooldiploma kon krijgen omdat Gary vanwege het ontbreken van een status, geen stageplek kon krijgen, bood Simone hem die plek aan en zo kreeg Gary toch het zo gewenste papiertje in handen.
De Dienst Terugkeer & Vertrek. De verhouding daarmee is voor Gary altijd heel erg lastig en vermoeiend geweest. Deze dienst is in het leven geroepen om asielzoekers te bewegen en te begeleiden om terug te kunnen keren naar het land van herkomst. In 2009 moest Gary zich bij de DT&V voor het eerst melden en Ulfert ging mee. De gesprekken werden gevoerd met mw. Jacqueline Lycklema à Nijeholt. Ulfert had het plan bedacht om als Gary dan toch terug zou moeten keren hij daar kinderen uit weeshuizen naar een voetbalclub kon brengen, en dat ze daar leerden voetballen en van goed eten en kleding werden voorzien.
GVAV
Dat plan werd samen met Gary uitgewerkt en ook het team waarin Gary bij GVAV speelde ( Zaterdag 1) was enthousiast en zegde alle steun toe om dat te realiseren, Bij de KNVB volgde Gary intussen cursussen om zich als trainer te bekwamen en liep hij ook stage bij de Voetbalschool Groningen en bij een selectieteam van GVAV. Hij haalde zijn trainersdiploma’s! Het plan werd uitgerold en in 2015 werd een groot voetbaltoernooi georganiseerd bij GVAV. Het werd een groot succes, alleen de stormschade beïnvloedde helaas de netto opbrengsten. Het plan werd ook voorgelegd aan de DT&V, waardoor ook uitstel van vertrek werd toegestaan. Toen Gary een nieuwe procedure aanging om alsnog een verblijfsvergunning te krijgen, kwam de verhouding met de DT&V onder hoogspanning te staan. Ulfert en Gary hadden hierover toch nog een goed inhoudelijk gesprek met Jacqueline en haar groeps-chef. Men toonde uiteindelijk toch begrip voor zijn situatie. Dat hebben wij, nu de verblijfsvergunning aanstaande is, heel erg gewaardeerd en is wellicht ook mede bepalend geweest voor het positieve besluit. Intussen heeft Gary een vriendin, die al een kind heeft (Maria) en met wie hij een zoon krijgt (Nathan). Hij neemt de zorg van de beide kinderen volledig op zich samen met zijn vriendin. Dat is feitelijk ook de basis om te vragen toch in Nederland te mogen blijven.
Ulfert zorgt ervoor dat er een gesprek kan komen met burgemeester Peter den Oudsten. De burgemeester is daartoe bereid en we spreken uitvoerig met hem. Hij zegt toe alles in het werk te willen zetten om een verblijfsvergunning voor hem te verkrijgen. We spreken af dat we echter eerst de uitslag van de IND afwachten en als dat negatief uitpakt, dat dan de burgemeester zich zal wenden tot de Staatssecretaris.
Wij hebben het gevoel dat de burgemeester zich achter de gordijnen heeft ingezet voor Gary, maar dat weten we niet en zullen we niet te weten komen. Stille diplomatie: we zijn hem dankbaar!.
Aanvankelijk heeft Gary, mw. Mr Omtzigt als zijn advocaat. Zij heeft veel voor Gary gedaan en al het mogelijke ingezet om hem in Nederland te houden.
Toen het er op leek dat zij geen reële mogelijkheden meer zag, is zijn dossier overgenomen door Mw. Mr Inge Zuidhoek van het Noorderhuis Advocaten te Groningen. Zij startte ook de laatste procedure. In 2015 moest Gary zich melden bij de IND in Hoofddorp. Ulfert begeleid hem. Ook zijn vriendin en de beide kinderen zijn er bij. De centrale vraag was: wil je direct een beslissing, waarbij de kans groot is dat deze negatief uitpakt voor je, of trek je de procedure in. Wij besloten de aanvraag in te trekken, meer bewijsstukken te verzamelen of recent te maken en dan een tweede aanvraag te doen. Ingrid Zuidhoek verzorgde de complete aanvraag. In november 2015 gingen we samen opnieuw naar Hoofddorp. Bij binnenkomst werd medegedeeld dat Gary er rekening mee moest houden dat hij werd gearresteerd en op korte termijn uitgewezen kon worden en dat gedurende een periode van tien jaar hij niet in een EG land mocht terugkeren. Dat bracht bij Gary, zijn vriendin en ook bij Ulfert en enorme spanning met zich mee. De grote hal waar we waren, was nagenoeg leeg, de uitgangen werden bewaakt. Gelukkig kregen we ruimschoots de tijd duidelijk te maken waarom Gary hier moest blijven. Gary deed aanvankelijk zijn verhaal en Ulfert kwam met veel bewijsmateriaal en aanwijzingen waarom Gary toch vooral in Nederland bij zijn gezin moest blijven en hier een toekomst op te bouwen na veertien jaar in grote onzekerheid te hebben gezeten. We haalden letterlijk alles uit de kast omdat we wisten en aanvoelden dit is echt onze laatste kans. Het zal vervolgens maanden duren, voordat we de uitslag weten, maar op donderdag 18 februari 2016 krijgt Gary een verlossend telefoontje van de secretaresse van advocaat Zuidhoek: je krijgt een verblijfsvergunning!
Een nieuw leven kan beginnen. Een dag later kan Gary het nog nauwelijks geloven!
Bron: Ulfert J. Molenhuis
Bron: Website GVAV Rapiditas
