Menu

Scheidsrechter Pieter Jan Lubberts wil eerlijk wedstrijd fluiten

ASSEN – Scheidsrechter Pieter Jan Lubberts (69) heeft er nog altijd veel lol in: ,,Je hobby uitoefenen tussen 22 jonge spelers in. Maar dan wel eerlijk, anders hoeft het voor mij niet. Als scheidsrechter moet je proberen zo weinig mogelijk op te vallen.’’

vv Harkstede

Het is duidelijk! Referee Lubberts heeft een bloedhekel aan gemeenheid, doortraptheid en oneerlijkheid. In het hele leven, maar vooral als de geboren Groninger op het voetbalveld staat. Zelf was hij geen begenadigd voetballer: ,,Ik heb een paar wedstrijden in het eerste van vv Harkstede gespeeld. Daarnaast stond ik vooral vaak reserve.’’ De liefde voor de voetbalsport was echter erg groot. Op Goede Vrijdag 7 april 1950 kwam Lubberts ter wereld in Harkstede. Vanaf zijn 12e jaar (eerder mocht dat nog niet van de KNVB) was hij jeugdlid bij vv Harkstede. Voetballen was zijn lust en zijn leven en de jonge voetballer genoot. Totdat hij thuis kwam op een zaterdag en zwaar de pé in had. ,,Ik smeet de voetbalschoenen weg en zei tegen mijn pa: Wat een thuisfluiter hadden we vandaag. Die man was zo gemeen. Als het weer oorlog wordt, schiet ik die scheidsrechter van vandaag hartstikke dood.’’ De vader van Lubberts schrok en bedaarde zijn puberzoon. Vanaf dat moment stond het voor Pieter Jan echter vast: ,,Ik word scheidsrechter, word nooit een thuisfluiter en zal mijn wedstrijden zo eerlijk mogelijk fluiten.’’

Niet voor de gek houden

Jaren later kan Lubberts zich het geval nog goed voor de geest halen. ,,Kijk, dat geldt nu ook nog. Kleine kinderen kun je niet voor de gek houden. Een foutje kun je een keer maken, maar je moet zo fluiten dat ze denken: verrek, de scheidsrechter is er ook nog. ’’Het interview vindt plaats net na het laatste competitieduel tussen twee jeugdelftallen van LEO en ACV op een dinsdagavond, begin juni. ,,Ach, ze zochten nog een scheidsrechter en ik woon aan de buitenkant van Assen, 300 meter van het veld van LEO af. En dan weten ze me wel te vinden.’’Het duel verliep zoals bijna altijd probleemloos, want Lubberts geeft en gaf zelden een gele of rode kaart. ,,Ik kan nog altijd goed overweg met de jeugd. Één keer waarschuwen moet genoeg zijn, zei mijn vader vroeger al. Dat hanteer ik en dat straalt er bij mijn fluiten wel vanaf.’’

vv Froombosch

Terug naar het Groninger land. Nadat Lubberts in het huwelijksbootje stapte met zijn Brabantse Nellie, vonden de twee een huis in Froombosch. ,,Het was daar al snel bekend dat ik scheidsrechter was en wel wat voor de plaatselijke voetbalvereniging wilde doen.’’ Lubberts was net als in Harkstede scheidsrechter, jeugdbestuurslid, trainer van de jeugd en bovendien lid van de COVS, de scheidsrechtersvereniging. Daarvoor ging hij op pad om de jeugd de spelregels bij te brengen of om bijvoorbeeld een Fair Playcup uit te reiken aan de vereniging die aan het eind van het seizoen de minste gele en rode kaarten heeft. Alles bleef ook gewoon doorgaan toen de oud-medewerker van Essent op zijn 46e vanwege zijn werk verhuisde naar Assen en zich aanmeldde als lid van vv Asser Boys.

terug naar boven