Menu

Jan Houwing

Coronafluim

 

De coronafluim

Enkele maanden geleden was het uitbraken van een fluim nog ‘de gewoonste zaak van de wereld’. Akkoord, een dergelijk uitwerpsel via de mond verdiende niet meteen de schoonheidsprijs, maar 

Vader en zoon Veenhof veranderen van club

Zowel vader Henk Veenhof als zoon Ard Veenhof verkassen aan het eind van dit seizoen naar een andere club. Vader Henk gaat het volgend seizoen als opvolger van trainer Henk Blijham aan de slag bij zondag derdeklasser HSC uit Wildervank. Zoon Ard verdedigt het volgend seizoen de kleuren van zaterdag eersteklasser Oranje Nassau uit de stad Groningen.

Peize en Drachtster Boys

Momenteel is de 67-jarige ervaren Henk Veenhof nog de trainer van Peize, de koploper van de derde klasse B van het zondagvoetbal. Ard Veenhof (27) speelt voor het derde seizoen alweer bij zaterdag eersteklasser Drachtster Boys.

Acht keer promotie

Vader Henk , die in 2010 zijn eigen voetbalschool Noord-Drenthe in Peize oprichtte, heeft tijdens zijn lange trainerscarrière een hele reeks clubs onder zijn hoede gehad. Hij begon jaren geleden als jeugdtrainer bij Peize en trad vervolgens in dienst bij Aduard, weer Peize, Noordster, Zuidlaren, Beilen, GOMOS, Middelstum, TEVV, HODO, Velocitas 1897, Zwartmeer en is op dit moment dus nog bij Peize in dienst. Henk Veenhof was vaak succesvol, want hij mocht al acht keer een promotie met zijn clubs meemaken.

Terug naar Oranje Nassau

Zoon Ard, woonachtig in de stad Groningen, begon met voetballen bij Actief in Eelde en maakte als jong talent negen jaar geleden de overstap naar Oranje Nassau. Aan het eind van dit seizoen keert de technisch begaafde middenvelder dus weer terug bij Oranje Nassau.

Een nare droom

Een nare droom

Jaarlijks verheug ik me op een welverdiende vakantie. Mijn vrouw en ik genieten dan altijd met volle teugen in Frankrijk. Vanaf half mei tot begin juli, als de schoolvakanties in Nederland ongeveer beginnen, genieten wij van de heerlijke serene rust op de prachtige aan de Middellandse Zee gelegen camping ‘Le Soleil’.

Goed toeven

De camping bevindt zich even ten noorden van het pittoreske toeristendorpje Argelés Sur Mer aan de voet van de Pyreneeën. Wij maken ieder jaar weer onze gebruikelijke toeristische uitstapjes, genieten intens van de aangename temperaturen en het, in die periode beslist niet overvolle, strand. Uiteraard drinken we bijna dagelijks een paar glazen wijntjes en rosé die uit de streek Roussillon afkomstig zijn, maken heerlijke maaltijden in de vakkundig geprepareerde keuken voor onze caravan en genieten van het stokbrood en de smeuïge croissantjes. Bovendien is er altijd wel wat ’lekkers’ te halen bij de keuken van het nabijgelegen restaurant. Jazeker, het is op de camping goed toeven geblazen.

Op Pad

De reis naar ons favoriete oord verloopt ook dit jaar weer naar wens. In april beginnen we al met de noodzakelijke voorbereidingen. De auto krijgt een vakantiebeurt, er worden diverse inkopen gedaan en de koffers worden ingepakt. Mijn partner Nel krijgt haar jaarlijkse nieuwe bikini en er wordt in Groningen een kapper bezocht. In de vroege ochtenduren stappen we in de auto en gaan goed geluimd op pad. Via Maastricht, Luxemburg, Lyon en Perpignan bereiken we onze camping op een paar tientallen kilometers na. Even een hotelletje pakken en de volgende morgen met gezwinde spoed naar de camping. De caravan staat al klaar, de voortent bouwen wij professioneel op. Een paar kleden komen voor de caravan te liggen, de stoelen worden buitengezet en de fietsen zijn snel geprepareerd voor leuke tochtjes in de omgeving.

EK Voetbal

Eens in de twee jaar krijgt onze vakantie een extra dimensie. Er wordt altijd tijdens ons verblijf een belangrijk voetbaltoernooi gespeeld. Deze keer zijn de Europese Kampioenschappen aan de beurt. Nederland is natuurlijk onze favoriet. Met onze vrienden uit Zeist kijken we meestal gezamenlijk met nog een aantal enthousiaste ‘kaaskoppen’ in het restaurant op de camping naar de belangrijkste duels. Mijn grote vriend Koos K. uit Zeist, die een beruchte reputatie bij diverse mensen heeft, is dan altijd zo vriendelijk om me tijdens die duels van spanning heel geniepig in mijn knie te knijpen. Het vocht vloeit tijdens die gezellige samenkomsten rijkelijk. Nederland doet het geweldig. Helaas moeten we het zonder de nog niet helemaal topfitte Memphis stellen. De invallers zorgen er echter voor dat we zonder al te grote problemen de finale bereiken. De spelers Teun Koopmeiners, Myron Boadu en Calvin Stengs, allemaal van AZ, brengen de gehele voetbalwereld veelvuldig in vervoering met weergaloze acties en schitterende doelpunten.

Finale

De finale tegen aartsrivaal Duitsland wordt een fantastische happening. We moeten echter wel toezien dat onze vijandelijke oosterburen voor rust een 1-0 voorsprong nemen, maar dan gebeurt er een mirakel. Een kwartier voor tijd brengt coach Ronald Koeman reservespeler Memphis binnen de lijnen. Memphis is weliswaar niet topfit, maar moet als laatste redmiddel fungeren. Memphis brengt heel Nederland nog geen minuut later in extase door na een weergaloze solo de 1-1 gelijkmaker te maken. In de daarop noodzakelijke verlenging is het weliswaar spannend, maar gescoord wordt er niet meer. Koos K. trekt de weinige haren die hij nog heeft van pure opwinding bijna allemaal uit zijn hoofd. De aahs, de oohs en de oehs galmen onophoudelijk door het voornamelijk met Fransen, Duitsers en Nederlanders bomvolle restaurant.

Kampioen

Na de verlenging, waarin niet meer gescoord wordt, volgt de zenuwslopende penaltyreeks. Zowel Duitsland als Nederland schieten de eerste vier ‘pingels’ onberispelijk raak. Dan is het de beurt aan die vreselijke Müller van Duitsland. Zijn inzet gaat in de richting van de linkerhoek, maar de verrassend in de basis opgestelde doelman Marco Birzot van AZ ranselt de bal fenomenaal uit de hoek. Frenkie de Jong mag de laatste pingel van Nederland nemen. De Jong blijft ijzig kalm en schiet zijn ‘pingel’ verwoestende hard door het midden raak. Nederland is Europees kampioen!

Opeens word ik wakker….. Ik kijk om me heen en lig in mijn bed in Nederland. Opeens besef ik dat ik wakker ben geworden en een hele nare droom heb beleefd.

Welkome versterking voor Pelikaan S

Welkome versterking voor Pelikaan S

Pelikaan S heeft zich voor het volgend seizoen verzekerd van de diensten van de ijzersterke en begaafde centrale verdediger Luuk Kuipers. De in Groningen woonachtige 21-jarige student aan de Hanzehogeschool verdedigt dit seizoen nog de kleuren van zondag hoofdklasser MSC uit Meppel.

Liever zondag

Kuipers begon met voetballen in zijn geboorteplaats Veenhuizen, waarna zijn talent al op jonge leeftijd herkend werd. Zijn volgende clubs waren GOMOS, ACV, FC Groningen, Be Quick 1887, Achilles 1894 en als laatste dus MSC. Nu MSC heeft aangegeven om met het prestatievoetbal op zondag te stoppen, is Luuk Kuipers op zoek is gegaan naar een nieuwe uitdaging. Frappant daarbij is, dat Luuk Kuipers bij zijn vorige club Achilles 1894 hetzelfde lot heeft ondergaan. De Asser club besloot namelijk een jaar geleden eveneens voor prestatievoetbal op zaterdag te kiezen, waarna Kuipers verkaste naar MSC.

Hoofdklasse?

Of Kuipers in het komende seizoen weer op hoofdklasseniveau gaat spelen bij Pelikaan S is nu nog een open vraag. De club van trainer Jan Schulting neemt de derde positie in op de competitieladder in de eerste klasse E van het zaterdagvoetbal. Pelikaan S heeft vier punten achterstand op koploper Noordscheschut. Vanwege de coronaperikelen is het nu eerst nog afwachten wat er met de competitie gebeurt. Een ding is zeker: Kuipers heeft in de voorgaande jaren veelvuldig bewezen het niveau van de hoofdklasse gemakkelijk aan te kunnen. De ploeg uit Oostwold heeft daarom met Kuipers voor het volgend seizoen een welkome versterking.

Bert Vos ziet nog geen stip aan de horizon

Bert Vos ziet nog geen stip aan de horizon

 

De spelers van zaterdag eersteklasser Winsum krijgen vanwege het coronavirus (nog) geen speciaal oefenprogramma van hun trainer Bert Vos. De aimabele oefenmeester wil pas in actie komen als er meer duidelijkheid komt voor wat betreft het wel of niet afwerken van de competitie. Bert Vos zit tijdens deze donkere en vervelende periode thuis in zijn woonplaats Groningen. ,,Ik zie nog geen stip aan de horizon’’, zegt Vos. ,,Ik durf daarom niet te voorspellen hoe het met Winsum in de competitie gaat eindigen.

Hoe vul je je dagen in, Bert? ,,Het is nu geen leuke tijd. De wereld staat in mijn ogen een beetje stil. Ik ben momenteel niet aan het werk en kan dus allerlei andere dingen doen. Ik help wat mensen met klussen en doe thuis wat extra klussen. Ik ben bijvoorbeeld veel in de tuin bezig en ruim wat spullen in huis op. Ik fiets en wandel wat en verveel me zeker niet. Ik heb van de KPN vier extra filmzenders gekregen en kan nu 62 films per dag kijken Ook lees ik wat extra.’’

Mis je het contact met het voetballen en de spelers? ,,Ik ben voor juni wel wat oefenduels aan het plannen, er van uitgaande dat de competitie misschien wel nietig wordt verklaard. Ik miste het voetballen de eerste week nog niet, want we hadden net een moeizame periode met veel wind en stromende regen achter de rug. Ik mis het voetbal inmiddels wel en heb nu via appjes ook wel een beetje contact met de club en speler.’’

Hoe blijven de spelers van Winsum in conditie? ,,Ik heb nog geen opdrachten gegeven, want ik wil eerst een stip aan de horizon zien. De spelers kunnen nu ook niet in de sportscholen terecht. Ik zal ze een programmaatje sturen als de stip aan de horizon zichtbaar wordt.’’

Ga je normaal gesproken altijd op vakantie na de competitie? ,,Normaal gesproken wel. Ik zie me dit jaar echter niet op reis gaan. Ik boek tenminste niets. Ik ben allang blij als de stad Groningen weer open gaat met veel muziek in de theaters en cafés. Ik woon in Groningen vanwege het plezier, de beweging en de dynamiek. Dat is nu helemaal weg. Het belangrijkste is echter dat de mensen deze nare periode in goede gezondheid afsluiten.’’

Robert Hamming stond tegenover Doan

Robert Hamming (28) kreeg een jaar geleden de eer om met zijn vorige club Nieuw Buinen in de aanloop naar de competitie een oefenduel te spelen tegen FC Groningen. Hamming werd in dat duel gekoppeld aan de Japanner Doan, die momenteel zijn kunsten vertoont bij eredivisieclub PSV. De inwoner van Rolde deed het naar behoren: ,,We gingen nipt met 2-1 ten onder tegen ‘De Trots van het Noorden’. Bij hen ging alles veel sneller, maar je kon ook merken dat ze in de voorbereidingsfase zaten’’, haalt Hamming zich die wedstijd weer voor de geest.

Gehandicaptenzorg

Dit seizoen speelt de bij de Trans in Rolde bij de gehandicaptenzorg werkzame Hamming bij zijn nieuw club Hoogezand. Na zijn dagelijkse intensieve werkzaamheden tuft Hamming in zijn auto voor de trainingen en wedstrijden naar Hoogezand. ,,Ik kan mijn hoofd dan lekker even helemaal vrij maken. Mijn werk is namelijk behoorlijk intensief, waarbij geregeld agressiviteit voorkomt.’’

Eerste klasse

Bij Hoogezand voelt Hamming zich inmiddels helemaal op zijn gemak. De zes jaren bij Nieuw Buinen heeft hij evenwel ook als zeer positief ervaren. ,,Nieuw Buinen blijft altijd mijn cluppie, maar ik wilde graag weer op minimaal eerste klasse niveau spelen. Dat kan nu bij Hoogezand. Ik wil hier graag mijn steentje bijdragen en misschien ooit de hoofdklasse bereiken.’’

Elftal

Hamming zegt dat Hoogezand na de promotie naar de eerste klasse uitstekend presteert. Het elftal van trainer Roland Beuvink staat zelfs in de bovenste helft van de ranglijst geposteerd. ,,De fitheid en de aanwezige snelheid van de spelers zijn kenmerkend voor het elftal dat bestaat uit routiniers en jeugdige talenten’’, somt Hamming op. ,,Achterin houden we de zaak goed gesloten en de spitsen zijn vaak levensgevaarlijk. Alleen sluipt er soms een beetje gemakzucht in de ploeg, maar daar houdt de trainer goed het oog op.’’

Centrale verdediger

Bij Hoogezand speelt Hamming centraal achterin, terwijl hij bij Nieuw Buinen meestal op positie 6 van het middenveld speelde. ,,Het bevalt me goed. Ik krijg op deze positie minder gele kaarten dan op het middenveld waar ik vaker in duel moest. Ik denk ook dat ik het meest geschikt ben voor een positie in de centrale verdediging.’’

Zeljko Djukic van FVV is met regelmaat ‘De Bob’

Zeljko Djukic pendelt samen met zijn trainer Henk de Koe een paar keer per week vanaf zijn woonplaats heen en weer vanaf Groningen naar Hoogezand. De 38-jarige speler van FVV fungeert dan beurtelings met zijn trainer als ‘De Bob’. ,,Als De koe rijdt, kan ik een biertje drinken en als ik rijd mag hij een drankje nemen. We nemen ook af en toe wel eens de trein, hoor. Dan kunnen we beiden na afloop van de derde helft genieten’’, lacht de snoeiharde kopsterke voorstopper van de zondag derdeklasser uit Hoogezand.

In Nederland volwassen geworden

Op 17-jarig leeftijd verkaste het gezin Djukic vanwege ziekte van zijn zus van Bosnië naar Nederland. Zijn ouders, zus en hijzelf vestigden zich aanvankelijk in Zwolle, maar al snel werd Groningen de nieuwe leefomgeving van de familie Djukic. Zeljko Djukic is inmiddels volledig geïntegreerd, spreekt vloeiend Nederlands en zette zijn voetballoopbaan hier voort. Via De Vogels (nu SC Stadspark), Holwierde, weer De Vogels en GRC belandde Djukic na een onderbreking uiteindelijk bij FVV. Daar speelt hij alweer voor het tweede seizoen onder leiding van zijn oude trainer van De Vogels Henk de Koe. ,,Ik ben hier volwassen geworden, heb hier mijn vrienden gevonden, mijn vrouw ontmoet en twee kinderen gekregen. Ik heb nog wel contact met familie in Bosnië, maar ga nooit meer weg uit Groningen.’’

Trainerscursus

FVV heeft zich na een matige competitiestart dit seizoen omhoog gewerkt tot de middenmootpositie. ,,We hebben helaas een krappe selectie. We zijn een voetballend elftal, maar kunnen als het moet ook de mouwen opstropen.’’ Djukic weet dat het einde van zijn voetbalcarrière in zicht is, maar hoopt dat er daarna een loopbaan als trainer voor hem in het verschiet ligt. ‘’Ik twijfel een beetje of ik nog doorga. Ik voel al wel wat pijntjes. Ik hoop dat ze me bij FVV de gelegenheid geven om een trainerscursus te kunnen volgen.’’

Hoogtepunt

De promotie met de Vogels in het allesbeslissende duel met Holwierde ziet Djukic nog steeds als het grootste hoogtepunt uit zijn carrière. ,,We speelden voor 4000 man publiek. Ik vond voetbal toen al een geweldig spel, maar ik leefde niet altijd voor de sport. Misschien had er meer in gezeten, maar ik heb nergens spijt van.’’

 

Foto: Patrick Oosting

Bert Vos van Winsum: ‘We kunnen het ons niet permitteren om veel kansen te missen’

Het kost trainer Bert Vos van Winsum heel wat hoofdbrekens om het rendement van de aanvalslinie te verhogen. Winsum is zeker één van de toonaangevende ploegen in de eerste klasse E van het zaterdagvoetbal. De resultaten zijn echter ook in het huidige seizoen weer erg wisselend. Dat heeft volgens Vos alles te maken met de (te) geringe scoringsdrift van de spitsen. ,,Dat is een thema bij ons’’, beaamt Vos. ,,De verdediging en de middenlinie staan redelijk goed, maar de voorste linie vraagt absoluut de meeste aandacht. Net als vorig seizoen hebben we moeite met het scoren. In deze klasse met veel gelijkwaardige ploegen kun je het niet permitteren om veel kansen in een duel te missen. Het vraagt veel puzzel- en denkwerk. We moeten een speelwijze zoeken die voor meer rendement zorgt bij het scoren. Het is ook een leerproces. Dat gaat soms met vallen een opstaan.’’

Jeugdige talenten

Bij Winsum zijn dit seizoen enkele jeugdige talenten ingepast. David Albert Villalta, Raul en José Bello, Tim Hoff en doelman Wouter Meijer zorgen voor nieuw jeugdig elan. ,,We hebben een mooie combinatie van jeugd en routine ‘’, vertelt Vos. ,,Ik geloof dat we zeker weer een rol kunnen spelen, maar veronderstel ook dat het een moeilijkere opgave wordt gezien de samenstelling van de eerste klasse E van het zaterdagvoetbal. De zwakke broeders van het vorige seizoen zijn verdwenen. De verwachting is dat veel ploegen heel dicht bij elkaar gaan eindigen. Het wordt vast en zeker een interessante strijd.”

Voorlopig niet stoppen

Vos is met zijn 60 jaar een ietwat oudere voetbaltrainer in het noordelijke voetbalwereldje. De gepokt en gemazelde oefenmeester zegt echter resoluut dat hij nog niet lang van plan is om te stoppen. ,,Ik heb er namelijk nog heel veel plezier in’’, vertelt Vos. ,,Mijn aanpak is nog steeds hetzelfde als 25 jaar geleden. Het heeft me veel gebracht bij de verschillende clubs. Natuurlijk sta ik open voor overleg met de spelersgroep. Ik vind het belangrijk dat er voortdurend groepsrespons is. In feite is alles qua training en speelwijze gelijk gebleven. Alleen op fysiologisch gebied is er het één en ander veranderd.’’

Nino Tualena van NEC Delfzijl

‘We moeten soms wat meer lef tonen’

Ninio Tualena (28) voelt zich helemaal in zijn element bij zaterdag tweedeklasser NEC Delfzijl. De kleine middenvelder staat bekend om zijn technisch vermogen, zijn inzicht, zijn  slimheid en zijn snelheid. Tualena heeft deze kenmerken bij het voetballen beslist nodig, want door zijn iele postuur is hij een gemakkelijke prooi zijn voor zijn vaak fysiek sterkere opponenten. ,,Ik ben vrij klein en tenger’’, beschrijft de aanvoerder van NEC Delfzijl zijn postuur.

Wisselvallig

Tualena denkt dat NEC Delfzijl in de toekomst zeker kan promoveren naar de eerste klasse van het zaterdagvoetbal. In de afgelopen seizoenen speelde de ploeg van trainer Kees Pranger redelijk goed mee, maar promotie zat er steeds net niet in. Dit seizoen staat NEC Delfzijl net onder de topposities, maar alles is volgens Tualena nog mogelijk. ,,We spelen een beetje wisselvallig’’, omschrijft Tualena het elftal. ,,Qua teamgeest zit het wel goed bij ons. We voetballen ook goed, maar in fysiek opzicht  moeten we het soms afleggen. Elke linie is goed bezet, maar we moeten soms wel wat meer lef tonen. Ik hoop wel dat ik ooit de promotie naar de eerste klasse mag meemaken.’’

Talent

Tualena begon op jonge leeftijd met voetballen bij Eems Boys. Hij bleek over talent te beschikken, maar slaagde net niet in de jeugd van FC Groningen. Bij De Vogels en Godinze was Tualena ook nog even actief, maar in de laatste jaren is hij al vanaf de fusie tussen Eems Boys en Neptunia in 2014 een belangrijke pion in het eerste elftal van NEC Delfzijl.

Hoogtepunt

Tualena zegt diverse hoogtepunten beleefd te hebben. Echte dieptepunten kan hij zich niet voor de geest halen. ,,Het kampioenschap en de promotie naar de tweede klasse vijf jaar geleden was geweldig. Echte dieptepunten heb ik tijdens mijn carrière niet echt beleefd. Dat ik geen contract kreeg bij FC Groningen vond ik natuurlijk niet echt leuk. Er is echter meer dan alleen voetbal.’’

Mee getroffen

De zoon van een Zuid Molukse vader en een Nederlandse moeder zegt dat voetbal zijn lust en zijn leven is. Zijn vriendin uit Groningen neemt misschien een nog wel belangrijkere plaats in. ,,Mijn vriendin geniet gelukkig ook van voetbal. Ze komt ook altijd kijken. Daar heb ik het zaker mee getroffen’’, stelt Tualena tevreden vast. 

 

Foto: Antoon Velis

Foto