Menu

Nick Wanders: "Het wordt tijd voor de puntjes"

Nick WandersNick Wanders (26) werkt in het dagelijkse leven in een zorginstelling voor jongeren met psychische problemen. De sociale instelling toont Wanders ook bij zijn voetbalvereniging VVS Oostwold. Hij draagt de
plaatselijkevoetbalvereniging zijn hele leven al een warm hart toe. Behalve speler van het eerste elftal is hij technisch jeugdcoördinator bij de club. Op sportief gebied gaat het dit seizoen (nog) niet helemaal naar wens. VVS Oostwold bungelt ergens in de onderste regionen van de vierde klasse C van het zaterdagvoetbal.

Hoe kan het dat de prestaties minder goed zijn dan in de twee voorgaande jaren?

"Ik vind dat er in ons elftal voldoende kwaliteit is. Dit jaar is er echter een paar routiniers naar het tweede elftal gegaan en er zijn een paar gestopt. Robert en Jan Nomden (geen familie) zijn naar Westerlee vertrokken. Daar staat wel tegenover dat er nu een paar talentvolle A junioren van ons en van WVV afkomstig zijn gekomen. De start van de competitie was ook niet hoopvol. We verloren meteen een paar keer onnodig. We misten duidelijk routine. Toch zijn er zeker nog mogelijkheden, want de ploegen in deze competitie staan bijna allemaal nog dicht bij elkaar. Het wordt echter wel tijd voor de puntjes. Helaas missen we op dit moment een speler die veel goals kan maken. Daar reken ik mezelf ook toe. Dan wordt het vaak lastig om te winnen."

Maar jullie hebben toch in Jan Veenhof een trainer van naam?

"Aan hem ligt het zeker niet. Hij is met het doel gekomen om VVS beter te laten voetballen. Het opnieuw starten met een gekortwiekt elftal was pech voor hem. Het komt mede dankzij Veenhof zeker goed. Op de training merk je dat hij op een hoger niveau heeft gespeeld dan de meeste andere trainers. Je merkt dat aan zijn voetbalslimheid. Hij kijkt vooral naar de wedstrijdsituaties. Veenhof doet er heel veel voor. Hij heeft een eigen programma, waarin hij statistieken bijhoudt. Hij is daar heel fanatiek in."

Wat zijn de sterke en zwakke onderdelen van het elftal?

"Behalve een echte schutter missen we ook een voetballer die voorop gaat in de strijd. We missen een speler die het elftal op sleeptouw neemt. Onze spelers zijn soms te lief voor de tegenstanders. Er zit heus wel voetbal in ons elftal. Je ziet bij ons weinig 'lange halen vroeg thuis'. We hebben een ploeg met voetballend vermogen, maar als het niet lukt, vergeten we soms om strijd te leveren."

Wat is jouw rol in het elftal?

Ik speel inmiddels acht jaar in het eerste elftal. Dit seizoen heb ik wel een paar wedstrijden gemist, maar ik ben gelukkig nooit ernstig geblesseerd geweest. Na Marcel Kiewiet ben ik tweede aanvoerder. Dat heeft vast te maken dat ik al een beetje een routinier ben. Ik speel meestal in de spits of rechtsbuiten. Het probleem is dat ik momenteel ook te weinig scoor. Ambitie om hoger te spelen heb ik echt niet. De vierde klasse is mijn niveau. Toch zou het mooi zijn om met VVS de stap naar de derde klasse te kunnen maken."

Wat doe je allemaal voor de vereniging?

"Ik ben op dit moment geen actief trainer van een team. Dit jaar ben ik trainingsbegeleider. De trainers krijgen ondersteuning van mij. Het technische beleid is er op gericht om goede mogelijkheden aan de jeugdopleiding proberen te geven. We zijn nu bezig met het schrijven van een jeugdbeleidsplan. Daar proberen we het jeugdbeleid aan te koppelen. Er staat ook in wat we mogen verwachten van de trainers en welk systeem er gespeeld wordt."

Waarom heb je je hart verpand aan VVS Oostwold?

Ik woon nu in Scheemda en kom oorspronkelijk uit Midwolda. Toch blijf ik bij VVS Oostwold spelen, omdat het zo 'n fijne club is. Het is een gezellige dorpsclub. Iedereen kent elkaar en iedereen is er welkom. De vereniging floreert momenteel goed. Ik ben bij de E-tjes hier begonnen met voetbalen. Ik heb er de nodige successen beleefd en het was altijd leuk om op de voetbalvelden hier te zijn. Het laatste kampioenschap beleefde ik in het eerste elftal. Het wordt tijd om dat weer eens mee te maken. FC Groningen is ook een keer op bezoek geweest. We speelden een benefietwedstrijd tegen ze. Ik maakte nog geen deel uit van het eerste elftal. Het was wel een enorme belevenis. Het leefde enorm bij iedereen in het dorp. Er hangt nog steeds een aantal foto's van die wedstrijd in de kantine."
terug naar boven