Menu

Drie extreme WK finales

Drie extreme WK finales

Heel Nederland zingt, danst, juicht en slaat elkaar momenteel vriendschappelijk op de schouders. Ons volk is helemaal in de ban van het WK voetbal in Brazilië.
Lees meer...

De Fluim

De Fluim

In het centrum van de stad Groningen passeerde ik onlangs een grote man van middelbare leeftijd.
Opeens hoorde ik een rochelend geluid. Grrr, grr...... De man tuitte zijn lippen en
verzond opeens met volle kracht een grote prop spuug in de richting van een door
een muurtje afgescheiden tuin. De speekselprop spatte met volle kracht uiteen
op het door de tand der tijd misvormde muurtje.

De man staarde zijn uitbraaksel vol voldoening na. De dunne kwijl stroomde in langzaam
tempo in dunne straaltjes naar beneden en vond vervolgens na luttele seconden haar
eindpunt in de zanderige opeengehoopte massa onderaan het muurtje. "Goed
gemikt", leek hij vol bewondering over zijn eigen prestatie te denken. Ik
was die mening ook wel toegedaan, maar kreeg ook andere bijgedachten. Mijn gedachten
zweefden door de spugende man meteen naar gebeurtenissen op het voetbalveld. De
associatie van het spugen met het edele voetbalspel werd door mij snel gemaakt.
Ik loop al heel wat jaren mee op de voetbalvelden. In de loop der jaren heb ik
tussen al die sportievelingen talrijke fluimen door de lucht zien zweven.
Spugen in het openbaar komt in mijn ogen en in die van vele anderen toch wel een
tikkeltje ordinair over. Ik weet ook en ik ben er tenslotte mee opgegroeid dat
spugen op de voetbalvelden volledig geapprecieerd is. Het hoort gewoon een
beetje bij de image van de doorsnee stoere voetballer.

In De Dikke van Dale wordt fluim omschreven als uitgespuwd slijm of rochel. Voor de
meesten onder ons is spugen niet erg smaakvol. In maatschappelijk opzicht is in
de westerse wereld de fluim zeker niet een vanzelfsprekende gewoonte. In China
wel. Chinezen spugen continu bijna allemaal en overal zonder enige schaamte.
Het maakt ze niet uit waar: op straat, in de winkel, in de tuin, in het bos en
vooral op straat. De straten in de grote steden liggen dan ook dagelijks bezaaid
met een enorme hoeveelheid grote fluimen. In de zomer is dat minder problematisch.
De rochels drogen door de hitte snel op en zijn dus minder opvallend. In de
winter daarentegen blijven de fluimen langdurig op de straten liggen. De
Chinezen vinden dat niet erg, want een gevleugelde uitspraak is daar 'een
rochel in de morgen is een dag zonder zorgen'. Je moet echter wel oppassen om
niet uit te glijden over de overal liggende glimmende fluimen.

Chinezes spugen dus altijd en overal. Het lijkt wel of die gewoonte bij ze hoort. Bij ons vindt
het produceren van de fluim volgens mij vooral op de voetbalvelden plaats. Wij
kruipen dus in de stadions en op achteraf gelegen amateurveldjes in de huid van
de Chinezen. Wij vinden het namelijk zo langzamerhand ook normaal dat er op de voetbalvelden
stevig gefluimd wordt. Ik kan me tenminste niet een andere door veel mensen
bezochte plaats voor de geest halen waar de fluim ook de normaalste zaak van de
wereld is.

De fluim
is volgens mij ook geen geaccepteerde gewoonte bij ander sporten. Ik heb tijdens
mijn leven al heel wat sportwedstrijden live en op de televisie mogen volgen.
Ik zag bij het volleybal bijvoorbeeld nooit een fluim door het net in het veld
aan de tegenpartij belanden. Om maar te zwijgen over een schaker die tegenover
zijn opponent het hele schaakbord vol rochelt. Misschien dat een wielrenner of
een rugbyspeler sporadisch een fluim onopgemerkt laat verdwijnen, maar daar
houdt het ongeveer wel mee op.

Bij andere dan de sport sociale activiteiten wordt volgens mij helemaal niet gefluimd.
Dat zou ook helemaal geen pas geven. Ik zie het al voor me dat onze minister
president Mark Rutte met een hartstochtelijke grijns op zijn gezicht een welgemikte
fluim in de richting van Geert Wilders verzendt. Angela Merkel begroet haar
Franse gast president Hollande op het vliegveld ook vast niet op een kolossale goed
bedoelde Duitse rochel.

De fluimis dus een typisch bij de voetbalsport horend verschijnsel. Na enig speurwerk
kunnen we vaststellen dat er kwaadaardige fluimen en meer vriendelijke en
opluchting veroorzakende fluimen bestaan. De kwaadaardige fluim en neemt de
plaats in van onder andere gemene elleboogstoten, onbeheerste tackles en knokpartijen.
De kwaadaardige fluim is vooral bedoeld als wapen om je tegenstander tot op het
bot te vernederen. We herinneren ons vast allemaal nog wel het spuugincident
van onze 'keurige' international Frank Rijkaard. De rasvoetballer verzond als
wraakactie tijdens de WK van 1990 in Italië een kleverige fluim in de krullen
van zijn Duitse irritante opponent Rudi Völler.

De vriendelijke fluim op het voetbalveld zonder kwade bedoelingen dus kunnen we in categorieën
verdelen. We onderscheiden de sierlijke fluim, de doelgerichte fluim en de neusfluim.

De sierlijke fluim spreekt voor de meer verfijnd ingestelde fluimbewonderaar het
meest tot de verbeelding. Alleen al de uitvoering van de sierlijke fluim getuigt
van een waar kunststukje. De uitvoering is namelijk niet eenvoudig en vereist minutieuze
oefening. Allereerst moet er flink geschraapt worden. Pas als de mond volgelopen
is met sappig speeksel kan er tot daden overgegaan worden. Het volgende
vereiste is dat de lippen in de juiste ronding gevormd moeten worden tot een soort
nauw maar goed doorlaatbaar fluimpistool. Een te kleine ronding zal de volledige
uitbarsting van de fluim tegenwerken en een te grote ronding werkt belemmerend
voor de vooraf ingeschatte afstand, voor de precisie van het vooraf bepaalde
doel en voor de prachtige boogvorming.

De doelgerichte fluim ziet men samen met de neusfluim het vaakst op de voetbalvelden. Het is
een gewone simpele snelle slijmafscheiding uit de keel, waarbij er op het
eerste gezicht nauwelijks vertekening van de mond ontstaat. Binnen in de mond
van de maker van de neusfluim wordt echter met behulp van tong en tanden een
ware explosie voorbereid. Deze aanmerkelijk kleinere fluim dan de sierlijke
fluim vliegt normaal gesproken met een enorme snelheid op haar doel af. We kunnen
de fluim van Rijkaard zonder meer rekenen tot de doelgerichte fluim.

Tot slot hebben we nog de neusfluim. Met grote regelmaat zie je tijdens wedstrijden spelers met
een duim een neusgat dichtdrukken om vervolgens met een hevig gesnuif vanuit het
andere neusgat de gevormde aanwezigheid van slijm in het geopende neusgat als een
soort katapult weg te schieten. Het bijbehorende geluid klinkt als een soort gesmoord
gesnik. Talrijke voetballers maken gebruik van de neusfluim, maar ook trainers
zoals Jan Wouters van FC Utrecht kunnen het na hun actieve carrière nog steeds
niet laten om met grote regelmaat vanuit de dug-out een neusfluim te produceren.

Zondag heb ik diverse voetbalwedstrijden via de televisie gevolgd. Ik besloot vooraf
te turven hoeveel keer de fluim zichtbaar werd. Na en uur ben ik maar gestopt
met turven.

Ik ben overigens benieuwd welke landen op de WK deze zomer in Brazilië uitblinken in het
produceren van fluimen. Iedereen heeft kans. Vooral omdat China niet bij de
deelnemende ploegen behoort.






Lees meer...