Sportclub Loppersum is een verhaal apart in het zaterdagvoetbal. In 2006 werd de club nog kampioen als vijfdeklasser, vandaag de dag doet de ploeg van trainer Jaap Danhof goed mee in de tweede klasse J. Tussen verre tegenstanders als SC Bant, DZOH en SV VHK staan de Groningers vlak voor de winterstop zesde. Vorig seizoen werden zelfs play-off wedstrijden gespeeld tegen het Asser LTC, met als inzet een plaats in de eerste klasse.

Onder de vorige trainer Dirk Vink werden twee kampioenschappen gevierd. Hij legde de basis en verwelkomde spelers die terugkeerden op sportpark Bosweg. De broers Rudolf, Jan Willem en Hedzer Hidskes plus Martijn Pilon en Peter Groenewege. Dit vijftal spelers heeft ervaring in de hogere regionen van het amateurvoetbal. Onder Danhof promoveerde SC Loppersum in 2010 via zinderende nacompetitiewedstrijden tegen CSVC, SCN, buurman Middelstum en Wykels Hallum.

“En er is heel hard gewerkt aan de accommodatie. We hebben een leuke spelersgroep, waarin elk jaar jonge jongens kunnen worden ingepast. Ik wil spelers inpassen en in de tweede klasse blijven.” Het eerste team begon, net als vorig seizoen, goed aan de competitie. “Door een aantal blessures hebben we nu een mindere periode, maar ik ben niet ontevreden.”

Bindende factor
De selectie gaat acht keer met de bus. “In de derde en vierde klasse kom je de provincie bijna niet uit. Nu gaan we samen met de supporters op pad. Dat is zeker niet onplezierig. We zien de lange reizen niet als een nadeel, maar als een bindende factor.”

Danhof - hij was begin deze eeuw al eens eerder trainer in Loppersum en coachte ook SV De Heracliden en Godlinze -  vindt dat SC Loppersum goed bezig is om jonge trainers cursussen te laten volgen. Daardoor gaat het niveau van de trainingen bij de jeugd omhoog. “Alleen dat trainingsveld: de kwaliteit ervan zint me niet altijd.”

Maarten Wetterauw is al heel wat jaren jeugdleider bij de voetbalvereniging Zuidlaarderveen. Dit jaar heeft hij samen met Jan Peters het combinatie-elftal van Zuislaarderveen en Kielwindeweer onder zijn hoede. Een combinatie-elftal was noodzakelijk, omdat beide clubs onvoldoende D junioren telde. "Daarom hebben we besloten om samen te gaan. We hebben die combinatie meteen ook toegepast bij de E-tjes en de F-jes. Het levert geen problemen op. De ouders willen graag dat hun kinderen in de buurt blijven voetballen. Dat kan omdat Zuidlaarderveen en Kielwindeweer nog geen twee kilometer van elkaar liggen."

Tot aan de winterstop speelde het combinatie-elftal onder de naam Zuidlaarderveen op de velden van Zuidlaarderveen. Na de winterstop wordt er gewisseld en speelt het elftal onder de naam Kielwindeweer in Kielwindeweer. De trainingen vinden afwisselend op de twee voetbalaccommodaties plaats.

De prestaties waren tot aan de winterstop niet echt om over naar huis te schrijven. Wetterauw verwacht dat het na de winterstop beter zal gaan. "We waren in een te hoge groep opgegeven. We hebben best leuke voetballers, maar de tegenstanders waren net iets te goed voor ons. In het begin verloren we steeds met grote cijfers, maar later ging het steeds beter. Na de winterstop komen we in een lagere klasse. Ik verwacht dat er dan betere resultaten gehaald kunnen worden", aldus de enthousiaste jeugdleider.
Wetterauw is van mening dat een mix van spelers uit verschillende dorpen ook voordelen kan opleveren. "In dit elftal spelen jongens uit Hoogezand, Oud Annerveen, De Groeve, Zuidlaarderveen, Kielwindeweer en Spijkerboor", somt Wetterauw op. "De sfeer is heel goed en het elftal is echt een eenheid. Het is leuk voor de jongens om met jongens uit andere dorpen te voetballen. Op deze manier leren ze ook jongens uit andere dorpen kennen. Ze kennen de andere jongens vaak al als ze naar de middelbare school gaan."

Inzet: Het D1 elftal van Zuidlaarderveen wordt gesponsord door het bedrijf Broekveldt B.V. Broekveldt B.V is een modern en optimaal geoutilleerd bedrijf dat zich richt op de grondverzet- en bouwmachinemarkt, de agrarische sectoren en de industrie in Noord-Nederland. Meer informatie is te vinden op www.broekveldt.nl

Erik Pol (38) is er vast van overtuigd dat zijn imposante voetbalcarrière over een paar maanden ten einde is. Liefst 21 jaar, met een onderbreking van een jaar bij Hoogeveen, speelde de in Zwolle werkzame en woonachtige spits in de hoofdmacht van HODO. Pol stopt aan het eind van het seizoen abrupt met voetballen. "Het is over en uit", zegt Pol resoluut. "Ik ben aan het afbouwen. Ik train nog wel, maar wedstrijden speel ik nauwelijks meer."

De voetbalsport is voor Pol in mei in alle opzichten verleden tijd. "Ik zie het niet zitten om in een lager elftal te spelen. Ik heb ook geen zin om me bij een vereniging hier in Zwolle aan te melden. Ik wil echter wel fit blijven. Daarom ga ik in de toekomst aan fitness doen."
De betrokkenheid bij HODO is midden in zijn laatste seizoen nog zeer groot. Pol leeft intens mee met het elftal. De degradatie van het afgelopen seizoen was min of meer logisch vindt hij. Op dit moment zijn de prestaties van HODO in de tweede klasse L van het zondagvoetbal nog niet echt om over naar huis te schrijven. "Onze trainer Jan Wielink is bezig om het elftal stabieler te krijgen", legt Pol uit. "Er hebben in het elftal veel wisselingen plaats gevonden. Het vertrek van Robert Schonewille (MSC) en Eduard Schonewile (Elim) was ook een aderlating. Men hoeft echter niet bang te zijn dat we dit jaar weer degraderen. Daar hebben we een te goede ploeg voor. HODO hoort met dit elftal in de tweede klasse thuis."

Praten over al die jaren in het eerste elftal van HODO is voor Pol een waar genoegen. Hij beleefde vele hoogtepunten, maar dieptepunten zoals verschillende knieoperaties bleven hem ook niet bespaard. "Ik was vooral een dienende speler voor spits Dennis Kuiper", beschrijft Pol zijn eigen capaciteiten.
De verschillende kampioenschappen met HODO op het veld en in de zaal op het Protos-Weering-Zaalvoetbaltoernooi ziet hij als absolute hoogtepunten, maar persoonlijke momenten kan hij nog altijd moeiteloos op het netvlies toveren. Zijn debuut als 16-jarige jongen tegen Weiteveense Boys en zijn eerste goal kan hij zich nog goed herinneren. Tegen Twedo maakte hij ooit zijn mooiste doelpunt. "Het was een omhaal à la Van Basten", mijmert hij.

Alex Stam (36) zit in de nadagen van zijn voetbalcarrière, maar toch kan de spits zich nog altijd optimaal opladen voor de wedstrijden van het tweede elftal van ACV. "Ik heb vanwege drukke werkzaamheden en mijn gezinssituatie minder tijd om te trainen, maar ik vind het nog altijd geweldig om wedstrijden te spelen", zegt Stam die in het dagelijkse leven een klussenbedrijf leidt: www.alexstam.nl.

Stam speelt alweer voor het vijfde seizoen in het reserve-elftal van ACV. "Het was echt de bedoeling om in het tweede elftal te spelen", beschrijft Stam de overgang naar ACV 2. "Incidenteel speelde ik wel eens een wedstrijdje in het eerste. Als ze me vragen wil ik ze natuurlijk altijd uit de brand helpen."

Het reserve-elftal van ACV staat bekend als een topploeg in de reserve hoofdklasse van het zaterdagvoetbal. De ploeg maakte de laatste jaren bovendien furore als 'cupfighter'. Hoofdklassenploegen als Oranje Nassau en Staphorst werden al eens door ACV 2 op sensationele wijze uit het bekertoernooi geknikkerd. Dit jaar vond het elftal echter haar Waterloo tegen zaterdag tweedeklasser 't Fean. "Ons elftal heeft een hoog niveau. We kunnen met dit elftal zeker in de top van de tweede klasse meedraaien en in de eerste klasse misstaan we ook niet."

Het elftal van ACV bestaat voor het grootste gedeelte uit 'jonkies'. "Ik heb daar geen moeite mee", zegt Stam. "Het tweede is in principe een doorstroomelftal van jeugdspelers. In dit elftal kunnen ze ervaring opdoen. Alleen Daan Korenhof, Cor van Dalfsen en ik behoren tot de oudere garde."
Volgend seizoen speelt Stam waarschijnlijk in het vierde elftal met allemaal oud-eerste elftal spelers. "Ik hoop op een heel mooie afsluiting. Ik heb een prachtige periode in dit elftal gehad. We hebben altijd veel lol. Ik houd er van om geintjes te maken. Voorafgaand aan een wedstrijd ga ik bijvoorbeeld wel eens naar de wc voor een grote boodschap in de kleedkamer van de tegenstander. Onlangs gebeurde dat voor het duel tegen Urk. De spelers kwamen echter al binnen toen ik op de pot zat. Ik heb toen netjes doorgetrokken en gedag gezegd."

Marcel Boorsma (32) begon drie jaar geleden met zijn eigen bedrijf in Coevorden. Hoveniersbedrijf Boorsma is ondertussen een goede bekende in Drenthe. Nog altijd werkt de keeper van het Duitse SV Grenzland Laarwald - de nabijgelegen club speelt veel derby’s in de Kreisliga - in de groenvoorziening bij Center Parcs, maar in de toekomst wil hij nog meer uren in zijn eigen bedrijf steken. Boorsma werkt nu al intensief samen met Hoveniersbedrijf Albert Breed uit Coevorden.

“Ik heb geen medewerkers”, vertelt de oud-voetballer Boorsma. “Elke grote klus - aanleg of een grote snoeiklus - pak ik samen met Albert aan. Dat is iemand waar ik op kan bouwen. Het onderhoud kan ik meestal alleen aan. Binnen mijn eigen bedrijf werk ik ongeveer voor de helft alleen. De andere helft bestaat uit werkzaamheden samen met Albert. Die afwisseling maakt het werk interessant.”

Het begon allemaal in de avonduren en op zaterdag, maar van het een komt het ander. Boorsma werkt twee tot drie dagen voor zichzelf en daar blijft het wat hem betreft niet bij. Haast is echter niet geboden voor de Drent. “Tijdens het hovenieren voel ik mij vrij en pak verschillende klussen aan. Ik spreek altijd weer andere mensen. Die variatie maakt het allemaal erg leuk.”

Papieren
Toch heeft Boorsma, die met zijn eigen bedrijf doet aan aanleg, onderhoud en advies, nooit echt geleerd voor het hoveniersvak. Via zijn vaste baan bij Center Parcs rolde hij langzaam maar zeker de wereld van het groen in. Nu heeft Boorsma de benodigde papieren en mag zich erkend hovenier noemen. “Ik vind aanleg het mooiste onderdeel van het vak vanwege de verscheidenheid. Er komen zoveel dingen op je af.”

Boorsma: “Onderhoud is vaak een bepaald ritme en noodzakelijk voor een eigen bedrijf. Het geeft zekerheid. Aanleg is veelal eenmalig en een andere discipline, maar bestaat ook uit improviseren.”

Voorzitter Gerrit Groen (53) van zaterdag vijfdeklasser  Rood Zwart koestert een stille wens. Hij hoopt dat Rood Zwart misschien aan het eind van dit seizoen of anders in de komende jaren de promotie naar de vierde klasse kan bewerkstellingen. "Het vorige jaar lukte het net niet", blikt Groen terug. "Dit jaar zijn we weer goed bezig. We hebben net een goede reeks neergezet. De doelstelling is een periodetitel. Wie weet kunnen we dan de stap naar de vierde klasse maken. We hebben namelijk een goede aanwas vanuit de jeugd. De toekomst lijkt gunstig voor ons."
Tien jaar gelden vond er in Baflo een fusie plaats tussen zondagclub Marcia en zaterdagclub CSB. Rood Zwart telt drie prestatieve seniorenelftallen op zaterdag en één recreatief seniorelftal op zondag. Alle jeugdelftallen spelen op zaterdag.

Is het moeilijk om een nog jonge fusieclub te besturen?
Groen: "Mijn voorgangers hebben het de afgelopen jaren niet gemakkelijk gehad. Ongeveer tien procent van de leden liet blijken van welke club ze afkomstig waren. Het zat die leden vaak tussen de oren. We merken er tegenwoordig veel minder van."

Zijn jullie tevreden over de accommodatie?
Groen: "De accommodatie is er al vanaf de jaren tachtig. CSB voetbalde er voor de fusie. We krijgen vaak complimenten. We hebben twee volwaardige velden en een trainingsveld. Het is een zeer groene accommodatie."

Hoe ziet de sportieve toekomst eruit?
Groen: "De toekomst lijkt goed als de aanwas zo gunstig blijft doorgaan. De professionele aanpak bij het eerste elftal wordt doorgetrokken bij de jeugd. We hebben sinds een aantal jaren ook jeugdtrainers in dienst van Rood Zwart."

Heb je zelf een echt Rood Zwart hart?
Ik ben van jongs af aan lid van CSB en later Rood Zwart geweest. Ik was jeugdtrainer en heb bestuursfuncties uitgeoefend. Sinds een jaar ben ik nu voorzitter. Ik ben en was geen voetbalwonder. Ik kende mijn conditionele beperkingen. Ik heb echter veel plezier in het trainen en in de wedstrijden met het tweede elftal."

Zijn de leden erg betrokken bij Rood Zwart?
Groen: "Wij hebben de privatisering bij ons ook ingevoerd. Het onderhoud van de velden doen we zelf grotendeels. We hebben een groot aantal vrijwilligers en diverse sponsors uit de middenstand van Baflo die Rood Zwart een warm hart toedragen."

"Het leveren van kwaliteit door gekwalificeerde trainers vinden wij erg belangrijk", zegt Henk de Jong (47), coördinator en medeoprichter van Voetbalschool Noord. De van voetbal bezeten De Jong merkt dat de werkwijze van de trainers van voetbalschool Noord op de vestigingen Drachten, Sneek, Leek, Oosterwolde en Jubbega door onder andere ouders en de kinderen alom gewaardeerd wordt. "We krijgen heel veel positieve opmerkingen van ouders", licht De Jong toe. "De kinderen zijn ook altijd enthousiast. We hebben kinderen die bij de KNVB en zelfs bij de profclubs Heerenveen, FC Groningen en SC Cambuur spelen. Die kinderen maken bij ons nog steeds vooruitgang. We hebben kinderen die voor het eerst voetballen en zelfs kinderen die al voor de tiende keer een sessie van Voetbalschool Noord bezoeken. Die vinden het nog altijd leuk en zeggen een hechte band met Voetbalschool Noord te hebben."

De Jong, die naast voetbaltrainer bij Voetbalschool Noord ook assistent-trainer bij SC Cambuur is en als interim-trainer een poosje bij Harkemase Boys fungeerde, is zelf zoveel mogelijk als trainer aanwezig op de vestiging van Drachten. "Ik vind training geven aan kinderen nog steeds heel leuk. Als SC Cambuur een wedstrijd verliest, ben ik dat door de kinderen weer snel vergeten. Ze plagen me ook wel eens, want het zijn vaak supporters van Heerenveen."

Eens per week kunnen de kinderen op vrijdagavond of zondagmorgen terecht bij Voetbalschool Noord. De eerste sessie van dit seizoen is net afgesloten. In maart volgt de tweede voorjaarssessie van twaalf lessen. De kinderen kunnen zich via www.voetbalschoolnoord.nl opgeven. Voetbalschool Noord werkt verder samen met Just for Keepers van keeperstrainer Marcel Loer en met Voetbalfun Noord.
De Jong zegt dat het in deze tijd van economische recessie niet altijd meevalt om de eindjes aan elkaar te knopen. Extra sponsoring is uiteraard altijd welkom, maar De Jong is wel verguld met een aantal subsponsors en ook dat hoofdsponsor De Vries Trappen nu Supersponsor is geworden.
De Jong heeft veel waardering voor de sponsors. "We willen graag een zakelijke band hebben. We kunnen verschillende activiteiten zoals bij de sponsors organiseren. Ook bezoeken we samen met de sponsors af en toe een leuke wedstrijd. Binnenkort gaan we in busjes naar AZ-Ajax."

Een groot deel van het leven van Bas Schrage (33) wordt in beslag genomen door de plaatselijke voetbalclub Zuidlaarderveen. Als jongetje van vijf jaar meldde Schrage zich aan als lid. Later kwam hij in het bestuur terecht. Sinds een half jaar hanteert Schrage de voorzittershamer. Daarnaast is hij met zijn Agrarisch transport&loonbedrijf H.S. Agri sponsor van de club.

Schrage speelt wekelijks als rechtsback zijn partijtje voetbal in het tweede elftal. "Ik heb ook in het eerste elftal gespeeld", vertelt hij. "De laatste jaren heb ik geen tijd meer om te trainen. Ons bedrijf en de vergaderactiviteiten nemen te veel tijd in beslag."
Voetballen bij Zuidlaarderveen is volgens Schrage erg leuk. "Ik ben beslist geen hoogvlieger", beschrijft hij zijn voetbalcapaciteiten. "Ik speel meestal achterin. Ik moet het niet van mijn techniek hebben. Ik moet het vooral van mijn inzet hebben."

Het tweede elftal schenkt hem veel genoegen. "Het vorige jaar zijn we kampioen geworden en dit jaar staan we na promotie op de derde plaats", vertelt Schrage trots. "De derde helft is bij ons ook altijd leuk. Ik ben altijd aanwezig onder het mom dat een bestuurslid moet blijven.

Zuidlaarderveen is een piepklein dorpje. Desondanks heeft de voetbalclub nog steeds bestaansrecht. "We kunnen de elftallen eigenlijk niet met onze dorpelingen bevoorraden", legt Schrage uit. "De naburige dorpen Oud Annerveen en De Groeve hebben echter geen voetbalvereniging. De inwoners van die dorpen komen daarom graag bij Zuidlaarderveen spelen. We hebben nu zelfs drie seniorenelftallen en dit jaar ook een damesteam. We proberen de mensen uit de naburige dorpen met leuke activiteiten en flyers te lokken. We organiseren altijd leuke feestjes en toernooitjes. In januari hebben we nog een overdekt toernooi in Wagenborgen."

Inzet: Tien jaar geleden richtten Kor Hoving uit Tripscompagnie en Bas Schrage uit Zuidlaarderveen het Agrarisch transport&loonvedrijf H. S. Agri op. Het bedrijf richt zich onder andere op de verbouw van aardappelen, suikerbieten, wortels en mais. H. S. Agri verricht veel werkzaamheden voor andere boeren. Meer informatie van H. S. Agri is te vinden op www.hsagri.nl.

Martin Horst (36) is bijna een jaar manager van de Wolff bioscoop in de Groninger Euroborg. De bioscoop stond altijd bekend onder de naam Mustsee, maar per 1 september was de naamswijziging daar. De inwoner van Leeuwarden noemt zichzelf een ‘people-manager’, die voor het eerst in een familiebedrijf werkt. Samen met vijftig collega’s. “Hier gaat het anders dan bij zakelijke directies, want het gevoel speelt mee. Met Wolff komen we met één merknaam. Er zijn tien bioscopen in het land.”

Wolff Groningen telt tien zalen en ongeveer 320 duizend bezoekers per jaar. Horst heeft de leiding in handen bij de bioscoop. “Ik run de bioscoop van voor tot achter en houd me bezig met onder meer personeelsplanning, inkoop, verkoop en filmprogrammering. Het komt erop neer dat ik verantwoordelijk ben voor alles wat zich in het pand afspeelt.”

Horst weet dat Wolff Groningen er hard aan moet trekken. Dat komt mede door de buitenlocatie. “We richten ons onder meer op mensen die mobiel zijn. Ouders met kinderen, maar eigenlijk ontvangen we jong en oud.” Horst zag de bezoekersaantallen dit jaar met zeven tot tien procent groeien. Het is volgens de Groninger belangrijk om heel breed aanwezig te zijn voor elke doelgroep. “We komen bijvoorbeeld met acties, want er moet altijd wat gebeuren. Als je niks organiseert? Dan weet je ook dat er niks gebeurt.”

Stadse kant
De oud-keeper van GVAV-Rapiditas, SC Veendam en Be Quick 1887 is tevreden met de locatie naast de ingang van FC Groningen, aan ‘de stadse kant’. “We kijken nog altijd naar boven toe. Het maximale is er nog niet uitgehaald, de ambitie is er om verder te groeien. Uiteindelijk hopen we over een paar jaar op 400 duizend bezoekers per jaar uit te komen.”

Horst zegt samen te werken met een heel leuk team. “Als mensen het leuk vinden om hier te werken? Dan volgen de successen automatisch. Tegenslagen kunnen we overwinnen door een goede sfeer en open communicatie.” De geboren Groninger is veertien jaar weggeweest uit de stad, maar tegenwoordig komt hij veel oude bekenden tegen. “Dat is grappig, want ik werk samen met hen op mediagebied en in het zakelijk verkeer.”

De fan van Feyenoord houdt ook het amateurvoetbal in de gaten. Tussen 1994 en 1998 speelde hij met Be Quick 1887 in onder meer de hoofdklasse. “Dat was een leuke tijd! Veel mensen die destijds rondliepen bij GVAV-Rapiditas en Be Quick 1887 kom ik nu weer tegen.”

Arnold Bos is inmiddels de veertig gepasseerd, maar nog altijd jaagt hij als spits van Helpman de verdedigers van de tegenstanders de stuipen op het lijf. De tand des tijds heeft nog geen greep gehad op het nog altijd ranke lijf van de tegenwoordig bij Living Social (www.livingsocial.com) als marketing consultant werkzame Bos. Reeds negen keer was de diepste spits van Helpman trefzeker. Het vorige seizoen werd Bos met Helpman 3 kampioen. Na de zomer verwelkomde trainer Harrie Zwiers de ervaren rot bij de hoofdmacht.

De promotie van Bos was niet verwonderlijk. Samen met een aantal spelers van het eerste, tweede, derde en vierde elftal trainde hij vooral voor zijn plezier de hele zomer door. Zwiers geraakte onder de indruk van de nog altijd uitstekende prestaties van de spits. De trainer verzocht Bos vervolgens met succes de overstap naar de hoofdmacht te maken. "Het was niet eens zozeer de drive om toe te happen", vertelt Bos. "Ik trap gewoon voor mijn plezier een balletje. Ik heb wel afgesproken om maar één keer per week te trainen. Het valt me ook beslist niet tegen. Het gaat me nog steeds behoorlijk af, hoewel de laatste paar wedstrijden ondermaats waren. Mijn lichaam laat me nog niet in de steek. Ik heb kennelijk een beetje mazzel gehad."

De ervaring van Bos komt Helpman goed te pas. "Het is een heel jonge ploeg", beschrijft Bos het elftal. "Je kunt dat ook aan de resultaten zien. We spelen nog te wisselvalig. Het is echter wel een elftal waar voor de toekomst veel potentie in zit. De jonge spelers zijn erg positief. Ze vinden het ook interessant om verhalen uit mijn voetbalverleden te horen."

Bos keerde behalve bij Helpman in het verleden ook ooit bij ACV en Oranje Nassau op het hoogste niveau terug. Hij zegt bij deze clubs altijd veel plezier beleefd te hebben. Aan het betaalde voetbal bij FC Groningen en BV Veendam bewaart hij eveneens prachtige herinneringen. "Maar ACV blijft mijn 'cluppie'", zegt hij beslist. "De kampioenschappen daar zijn me altijd bijgebleven. Een hoewel ik maar 2 keer heb gescoord voor FC Groningen in het prachtige Oosterpark, waren dat ook beslist kippenvelmomenten."|